Brandende kwesties

columnMij vallen tijdens deze coronaperiode twee ­zaken op. Ten eerste, de absurde wachttijden bij de milieustraat. Ik heb er laatst zo lang in de rij gestaan, dat mijn aanhangertje snoei­afval al gecomposteerd was nog voordat ik de slagboom bereikte. Met als gevolg dat ik daarna een tierende milieustraatsurveillant aan mijn broek had.

Blijkbaar stond ik bij de verkeerde container te dumpen. ,,Hallo? HALLO? Ken mijnheer nie lezen? Flapdrol! Waarom denk je dat hier ‘GROF tuinafval’ staat????” Het antwoord ‘vanwege uw taalgebruik’ liet ik maar achterwege. Maar dat de vuilstort­irritaties bij iedereen toenemen, is een feit.

  1. Huiveren over ‘koffie-euthanasie’
    PREMIUM
    opinie

    Huiveren over ‘kof­fie-euthanasie’

    De levenswens van de diep demente oudere moet voor de arts bij een verzoek om euthanasie niet richtinggevend zijn; dat is waar het recente arrest van de Hoge Raad op neerkomt. De Hoge Raad bevestigde onlangs de vrijspraak door de rechtbank in Den Haag van de arts die in 2016 euthanasie verleende aan een vrouw die diep dement was: dat de arts zonder medeweten van de patiënte het slaapmiddel door haar koffie had geroerd, is geoorloofd en dat de arts niet meer met de patiënte heeft gesproken over haar doodswens is, gezien haar ernstige dementie, begrijpelijk. De zaak is bekend geworden als de ‘koffie-­euthanasie’.