Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

De nachtoppas: decadentie ten top

Ze sliep alleen óp haar moeder. Op mij dus. Als we het waagden haar in haar bedje te leggen, begon het gekmakende gebrul. Uren aan een stuk met als resultaat een huis vol chagrijn in het holst van de nacht. Dan lag ik liever wakker te wezen. Bijna een jaar lang. Met dat meisje op mijn buik.

We hadden natuurlijk een nachtoppas kunnen inschakelen. Een wát?, hoor ik u nu denken. Nou, dat is een relatief nieuw fenomeen, overgewaaid vanuit Amsterdam en ’t Gooi.