Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

De weg naar de abortuskliniek is al moeilijk genoeg

Bij het artikel stond een foto van een vrouw in een ­gynaecologenstoel. Een wit laken lag over haar heen, maar een paar tenen piepten er onderuit. Tussen haar benen zat een vrouwelijke arts met donker haar, zo te zien bij elkaar gebonden in een staartje. Ze keek geconcentreerd. Een felle lamp stond aan. Was ze bezig met een abortus, of leefde het kindje nog? Het stond er niet bij.

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Wat dacht en voelde de Israëlische scherpschutter die zijn wijsvinger kromde om een Palestijn dood te schieten?
    PREMIUM

    Wat dacht en voelde de Israëli­sche scherp­schut­ter die zijn wijsvinger kromde om een Palestijn dood te schieten?

    Het was de dodelijkste dag in de Gazastrook in jaren. Of het nu 37, 40 of 50 doden waren die stierven door de kogel - je weet nooit in hoeverre de Palestijnse propagandamachine de werkelijkheid nog een draai geeft. 'Champagne in Jeruzalem, bloedig geweld aan de grens', was de bijna poëtische kop in onze dinsdagkrant. Het verhaal was minder poëtisch. Het ging over de Palestijnen die protesteerden tegen de opening van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem. In de Gazastrook, ver van de betwiste stad, koelden de betogers hun woede met een regen van stenen. Verslaggever Jan Franke schreef hoe het Israëlische leger van een afstand met scherp terugschoot.