Volledig scherm
PREMIUM
© Ted Struwer

Dit zijn geen kinderziektes meer: het systeem binnen de jeugdzorg deugt niet

opinieProblemen bij de jeugdzorg signaleren is één ding. Ze daarna oplossen is iets anders. Hierbij enkele ideeën.

Vier jaar geleden zijn de gemeenten verantwoordelijk geworden voor de jeugdzorg. Zij zouden dichter bij het kind staan en beter weten welke zorg kinderen nodig hebben. De zorg zou daarmee dus beter, effectiever en efficiënter georganiseerd worden. Een mooi streven, maar de gemeenten (en dus ook de zorgaanbieders) moesten het tegelijkertijd doen met honderden miljoenen euro minder. Tja. Als 28 van de vrijgevestigde ambulante psychologen, orthopedagogen en psychiaters, kunnen we slechts vaststellen dat het nieuwe systeem mislukt is. Zorg is immers goed wanneer iemand geholpen wordt bij problemen, door bekwame, betrokken en laagdrempelige hulpverleners bij wie hij of zij zich prettig voelt. Dat kan alleen als de cliënt kan kiezen bij wie die terecht kan. Dat kan nu niet.

  1. Fietsen en appen tegelijk, echt: hóe dan?!
    PREMIUM

    Fietsen en appen tegelijk, echt: hóe dan?!

    Op YouTube is een prachtig filmpje te vinden waarin mensen op straat – we schrijven 1998 – gevraagd wordt of ze een mobiele telefoon hebben. Veruit de meesten antwoorden van niet. Want, zeggen ze – en wat waren die mensen eigenlijk wijs! – waarom zou je in vredesnaam áltijd bereikbaar willen zijn? Wat een aanstellerij trouwens, zo’n ding: zo belangrijk dat ze zo vaak gebeld worden zijn ze helemaal niet. Een mevrouw moet zelfs ­lachen: dan ben je aan het fietsen of zo en dan word je gebeld, het idéé!