Volledig scherm
PREMIUM
© BD

Door de corona is betekenisvol rouwen niet meer mogelijk

ColumnAls ze ons vanuit het orkest zag zitten in het publiek, bracht ze ons een gracieuze groet met haar strijkstok, niet te uitbundig, heel beheerst. Wij groetten dan terug met een kalme hoofdknik. Zwaaien zou in deze fijnbesnaarde sfeer volstrekt uit den boze zijn geweest. Wat is bevriend zijn met een begaafde altvioliste toch een heerlijk voorrecht!

En nu staan wij op een druilerige coronadag in een straat achter haar huis in Vught. Enkele tientallen vrienden vormen een rouwhaag voor een verdrietige laatste groet. Want Paula Galavazi, ook haar naam klinkt als harmonische muziek, is op vakantie in Zuid-Afrika volslagen onverwacht overleden, zestig jaar oud. Vlak voor haar reis was ze nog bij ons thuis, samen met haar geestige vrolijkheid. Niet lang daarna stuurde een collega-violist een mailtje dat begon met ‘helaas’. Het is zo’n bericht dat je leest en herleest zonder dat het echt tot je doordringt.