Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Een les voor jonge mensen van een eenzame, oude vrouw

Ze was thuis, natuurlijk was ze thuis. De oude, lieve mevrouw herkende me nog, hoewel het ruim drie jaar geleden was dat ik haar gesproken had voor een verhaal over eenzaamheid. Ik had beloofd dat ze nog van me zou horen, maar dat had ik niet gedaan en dus stond ik daar enigszins beschaamd.

Op het oog was er weinig veranderd in dat keurig opgeruimde flatje. Op de tafel stond een schaal met mandarijnen en daartussen lagen wat foto’s van een mollige peuter. Een achterkleindochter, zei ze en ze keek zo trots als alleen oma’s kunnen. 

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement