Volledig scherm
© AD

Gaat er na de exit van de Brabantse Kimberly iets veranderen bij The Voice?

Angela de Jong schrijft vijf keer per week een column over wat haar opvalt op de televisie.

Quote

Dat er zo weinig winnaars beklijven, komt volgens mij maar door één ding: dat de kijkers het laatste woord hebben

Angela de Jong

Zou vrijdagavond een kantelpunt zijn in de geschiedenis van tv-talentenjachten? Zo’n moment waarvan we over vijf jaar zeggen: ja, toen gedoodverfd favoriet Kimberly naar huis werd gestuurd en Anouk als een juf Ank niet de vinger op de zere plek legde maar er keihard in stak, ja toen ging er eindelijk iets veranderen.

Er zit natuurlijk al jaren iets scheef bij programma’s als The Voice. De show is destijds door John de Mol in de markt gezet als dé manier om de grote nieuwe ster te vinden. Die ene zanger of zangeres voor wie we weer naar de winkel zouden hollen zodra er een nieuwe plaat uit was en met slaapzakken voor de computer gingen liggen om concertkaartjes te kopen.

Maar wat is het netto-uitlekgewicht van bijna acht voltooide seizoen? Welke winnaars herinneren we ons überhaupt nog? Als ik voor mezelf spreek: OG3NE, Maan en Ben Saunders. Al ligt dat bij die laatste natuurlijk niet aan de hits die hij scoorde, maar aan zijn niet helemaal frisse familie.

Dat er zo weinig winnaars beklijven, komt volgens mij maar door één ding: dat de kijkers het laatste woord hebben. Want wij Nederlanders zit nu eenmaal apart in elkaar. Of op z’n Anouks: ,,Het is een idioot volk, they don’t know.’ Wij stemmen liever op een kandidaat met wie we ons kunnen identificeren, een lief meisje met een harp bijvoorbeeld, dan op een bitch van wie de stembanden en attitude wedijveren wie de grootste is.

Dan denken wij al snel: zeg, effe dimmen, jij moet je niet te veel verbeelden, dame. Een type als Anouk zou om die reden nooit de finale van The Voice halen. Maar dan moet je er ook niet gek van opkijken dat bejubelde winnares van weleer nu op haar harp tingelt tijdens het diner op een cruiseschip. En dat afvallers als Sharon Doorson en Niels Geusebroek meer naam hebben gemaakt sindsdien.

Natuurlijk gaat er na afgelopen vrijdag niets veranderen, dat weet ik ook wel. Niet zolang wij thuis op de bank nu net zo enthousiast sms-en voor Jim als vorig jaar voor Pleun. Die kijkersstemmen zijn een goudmijn voor de makers en daar gaat het om. En Kimberly? Die moet rap haar tranen drogen en de statistieken van The Voice eens goed bestuderen. En dan vooral heel blij zijn dat ze niet oogt als een lief buurmeisje uit Friesland.

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement