Gloeiende plaat

columnMijn oom verbrandde vroeger zonder enig besef van klimaatvervuiling oude autobanden in zijn achtertuin. Een feest vonden wij dat als kinderen. Onder luid gejoel mochten we met een stok al rochelend in de smeulende massa poeren. ­Iedereen lachen, terwijl wij onszelf een long­­­­em­bolie stonden te hoesten. Niemand die dat raar vond.

Volledig scherm
Columnist Rob Scheepers © Dolph Cantrijn

Mijn ouders zijn van de generatie die roken goedpraat. Want toen zij begonnen met paffen, was er nog niks kwalijks over tabak bekend. Ze wisten niet beter. Dat was de tijd dat er op verjaardagen nog gewoon sigaretten in een glas op tafel stonden, en je nog gerust met twintig potten bier op in de auto kon stappen. Van die generatie kunnen en mogen we nu niet verwachten dat zij op hun vijftigjarige bruiloft de feestboog bij de ingang achterwege laten omdat ballonnen ‘ineens slecht zijn voor het milieu’.

Het frustrerende vind ik dat de mensen van mijn generatie en jonger óók blijven hangen in vastgeroeste patronen. Sterker nog, we zijn met z’n allen de afgelopen jaren meer vlees gaan eten. We zijn vaker met het vliegtuig op vakantie gegaan, en we hebben meer kilometers in de auto doorgebracht. Ook wij doen nog steeds precies wat we altijd deden. Het grootste verschil is echter dat wij wél verdomd goed weten wat de gevolgen zijn. En wat is onze oplossing? Regeringen, de vervuilende industrie en de boeren steevast aanwijzen als schuldigen van alle problemen. Want zij moeten ‘eindelijk hun verantwoordelijkheid gaan nemen’. En natuurlijk moeten zij dat. Maar je maakt zelf óók de hele dag keuzes. Kleine beslissingen om iets heel bewust wel of juist niet te doen.

We worden in Nederland echt niet dikker, omdat er steeds meer fastfoodrestaurants bij komen. Ik word dikker, omdat ik zélf te vaak op een zwak moment beslis om daar een large menu aan gesuikerde vettigheid te halen. Die keuze maak ik echt helemaal zelf. Niemand dwingt mij om daar naar binnen te gaan. 

Niemand dwingt mij om kleding te kopen waarvan ik verdomd goed weet dat er kinderarbeid aan te pas is gekomen. Eigen keuze. Ik kan mijn kroost ook op de fiets naar het sportpark brengen. Zelfs als het regent, kan dat. En dat maakt mij heus niet meteen tot een linkse bakfietshipster. Van af en toe een maaltijd zonder vlees verander ik niet per direct in een veganistische sojaknauwer.

Quote

Heel eerlijk, ik heb ook weinig met het enge toontje van Greta Thunberg

Heel eerlijk, ik heb ook weinig met het enge toontje van Greta Thunberg. Ik dacht tot voor kort dat het syndroom van Asperger een aandoening was waarbij je plas heel erg stinkt. Kun je nagaan hoe ongeïnteresseerd ik in mijn eigen wereldje leefde.

Maar ik ben me er steeds meer van bewust dat ik zelf de enige ben die mijn eigen gedrag écht kan veranderen. Gewoon door af en toe stil te staan bij de keuzes die ik de hele dag door maak. En ieder druppeltje, hoe klein ook, laat die gloeiende plaat tenminste heel even sissen.

Reageren? rob.scheepers@bndestem.nl