Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Het kan altijd nóg erger met de jeugdzorg

‘In de jeugdzorg knelt het. Dus, wat nu?’, lees ik in de krant. De aanleiding: nu weer zijn de huisartsen bezorgd. Kinderen die zij doorverwijzen moeten regelmatig zo lang wachten op de juiste hulp dat als er eindelijk wel plek is, het vaak nóg slechter gaat.

Achttien jaar geleden ging het ook al zo, denk ik kwaad. Het was in september dat ik, een puber nog, bij de huisarts zat omdat ik door een eetstoornis zelfs het laatste beetje lol in m’n leven had uitgekotst. Pas in april was er plaats in een kliniek. In de tussentijd moest ik het maar uitzoeken met mijn kútleven.