Volledig scherm
PREMIUM
© BD

Ik zou me schamen als ik in Vught zou wonen

ColumnGelukkig woon ik niet in Vught. Wij hebben daar een aantal vrienden; uit coulance en mededogen bel ik maar even niet, ook om pijnlijke stiltes te vermijden. Want ik zou me als Vughtenaar toch wel heel erg schamen dat de rechter er aan te pas moest komen om dit houthakkersdorp weer enig fatsoen bij te brengen.


Bestuursrechter Maarten Verhoeven (nu door Ikea iedereen je-en-jijt hebben zelfs edelachtbaren een voornaam) verbood begin deze week de gemeente Vught om de eerbiedwaardige beuk op het Maurickplein te kappen. Het werd daar in de rechtszaal een uitermate beschamende vertoning, vooral toen bleek dat een vernieuwde weg ook makkelijk met een bochtje om de prachtige boom kan worden aangelegd. Zo veranderde planologische noodzaak in boomvijandige moedwil en laag-bij-de-grondse kapdrift. Hakken met voorbedachte rade.

  1. Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?
    PREMIUM

    Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?

    Toen de laatste vlammen ­waren gedoofd en de dageraad een nieuw licht wierp op de stad, was de eerste vraag hoe de oude dame het had doorstaan. Op het netvlies stond nog de tornado van vlammen, de brandende toren die traag ineen zeeg. Maar toen de zon rees, bleek dat als door een wonder façade en muren nog overeind stonden. Binnen zagen we een berg geblakerd puin en resten bluswater. Maar het bord met ‘Silence’ stond nog gewoon op zijn plaats. Net als de kaarsen.