Volledig scherm
PREMIUM
. © .

Ons oma mocht niet dood ondanks een wilsbeschikking. Wat volgde was een lijdensweg

Het zou haar niet gebeuren. Nooit zou zij zó wegkwijnen als haar man - mijn opa - die na een gruwelijk ziekbed stierf aan longkanker, pas 59 jaar oud.

Daarom regelde ons oma een jaar of vijftien geleden toen ze nog hartstikke fit was - en dat was toen héél vooruitstrevend - een uitgebreide wilsverklaring. Als het leven lijden werd, wilde ze euthanasie.