Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Politiek is inderdaad net als een ijsje

Politiek is als ijs, lees ik op de eerste pagina van de Kieswijzer op mijn laptop. Er zijn zoveel smaken dat je nauwelijks kunt kiezen. En is één smaak wel genoeg?

Wat een lachwekkende vergelijking, flitst het door mijn hoofd. Daar heeft iemand echt té lang over nagedacht. Hoewel… ik zie mezelf voor de zoveelste keer ronddrentelen voor de ijsvitrine van het lekkerste koffietentje hier in Vlijmen. Kiezen is er ondoenlijk, maar het móet want anders kan ik al die calorieën net zo goed gelijk op m’n heupen smeren. Dus hazelnoot of toch maar stracciatella? Iets fruitigs? Het is die blik van dat meiske met haar ijsschep - hop hop, ik heb nog meer te doen – die uiteindelijk dwingt de knoop door te hakken: euh, nou, euh... doe dan maar pistache!

  1. Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?
    PREMIUM

    Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?

    Toen de laatste vlammen ­waren gedoofd en de dageraad een nieuw licht wierp op de stad, was de eerste vraag hoe de oude dame het had doorstaan. Op het netvlies stond nog de tornado van vlammen, de brandende toren die traag ineen zeeg. Maar toen de zon rees, bleek dat als door een wonder façade en muren nog overeind stonden. Binnen zagen we een berg geblakerd puin en resten bluswater. Maar het bord met ‘Silence’ stond nog gewoon op zijn plaats. Net als de kaarsen.