Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Wachten op de dood

Hij wist al dagen dat hij vrijdagmiddag zou sterven, want leven met kanker was geen leven meer. Alles was geregeld. Van het middeltje dat de genadeklap moest geven tot de muziek die tijdens zijn uitvaart zou klinken. Het weer was dan weer niet te regisseren, maar in dát opzicht zou het wél een mooie dag worden. En toen begon het wachten, het wachten op de dood.

Ik vond het erg voor zijn familie, zelf kende ik hem amper. Toch bleef ik aan de zwager van mijn schoonouders denken, terwijl ik thuis voor de kast stond te dubben welke boeken er mee mochten naar de Spaanse zon en toen ik het karretje door de supermarkt stuurde voor wat lekkers tijdens de reis. Want wat doe je als je weet dat je aan je laatste dag begonnen bent?