Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

We laten jongeren die acuut hulp nodig hebben nog steeds bungelen

Haar diploma lag op haar ­bureau. Toch was ze niet blij. Ze had moeten stoppen met turnen, een klote blessure aan haar knie die maar niet over ging. Dág selectie, dag droom. Wat restte was het gevoel dat niemand haar snapte. Haar ouders niet. Haar vriendinnen niet. Haar zus niet. Niemand niet.

Ze at te weinig, dat wist ze ook wel. Als ze het toch deed, dan gaf ze stiekem over. Maar morgen zou ze ermee stoppen, morgen écht, dat zei ze elke dag tegen zichzelf. En na de vakantie zou ze gewoon fysiotherapie gaan studeren.

Exclusief

Het beste van BD
  1. Op de voorpagina hesen we de vlag halfstok. Verder niets, even geen woorden. #Oss

    Op de voorpagina hesen we de vlag halfstok. Verder niets, even geen woorden. #Oss

    OSS - Op Linda en andere columnisten na schrijven we er eigenlijk nooit over. Maar ook wij zijn vader, of moeder, of worden het binnenkort. We zijn zelfs opa of oma. We komen thuis na een werkdag en moeten ons hart even luchten over wat de dag ons bracht. We leggen kinderen in bed, kijken ze liefdevol na als ze ’s morgens op de fiets stappen, naar school. Ook wij brengen kinderen naar het kinderdagverblijf.