Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Welk Brabants ziekenhuis durft het parkeren gratis te maken?

Onder de stoel lag een goor mengsel van verkruimeld eigeel, stukjes worstenbrood en een afgelebberd oor van een paashaasbroodje waar de paté met militaire precisie vanaf gesnoept was. Op de stoel zat onze jongste, een nierpatiëntje. Eten ging lang moeizaam. Dus toen hij heel zijn paasontbijt oppeuzelde, schoten de tranen van blijdschap in mijn ogen, ondanks die knoeiboel.

In het eerste jaar van zijn leven zaten we namelijk tientallen keren in het ziekenhuis. Wie vaak witte jassen ziet, weet dat je van weinig zó moe wordt als van moeten wachten, praten met artsen, wéér een onderzoek, weer een brullend kind, weer die zorgen over de uitslag.

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement