Volledig scherm
Agenten van de Osse gemeentepolitie in maart 1944. Tweede van links wachtmeester W. de Haan. © Stadsarchief Oss

De Haan vangt kippendief na gevecht in Molenstraat in Oss

Stille getuigenIn de rubriek Stille getuigen koppelt historicus John van Zuijlen actuele zaken uit de regio aan nieuws uit vroeger tijden. Vandaag: het onderzoek naar de herkomst van een witte kip in Oss. 

Quote

Het mysterie van de witte kip

Het politiebureau van Oss gaat onderdak bieden aan het coldcaseteam van de politie Oost-Brabant. Vele meters archiefmateriaal uit de laatste veertig jaar wordt doorgespit op zoek naar aanknopingspunten in oude, onopgeloste zaken. 

‘New Tricks’ in Oss. Speuren in politiearchief is altijd interessant. Dat bleek onlangs bij het lezen van stukken uit de Tweede Wereldoorlog in het Osse politiearchief. Naast afleveringen voor deze rubriek heb ik daar een opmerkelijke en amusante zaak gevonden. Bron: een in onberispelijk Duits opgesteld proces-verbaal over een schietincident in de Osse Molenstraat op 19 februari 1943.

Goede bekende van politie

Op die dag om 11.00 uur reed wachtmeester W.J. de Haan van de Osse gemeentepolitie op zijn fiets door de Boterstraat, richting Molenstraat. Daar zag hij Willem van Lieshout (50) fietsen. Volgens het proces verbaal was Van Lieshout een goede bekende van de politie. Sowieso een reden om even goed te kijken, al zouden we dat tegenwoordig een vorm van etnisch profileren noemen. 

Sluwe kippendief

Maar De Haan meende te zien dat Van Lieshout iets onder zijn jas verborgen hield. Nu gingen alleen al bij het zien van Van Lieshout, bij politie en marechaussee alle bellen rinkelen. Deze vijftiger uit de Frankenweg stond namelijk bekend als ‘een beruchte en sluwe kippendief’. Bovendien was er onlangs op het politiebureau een anonieme brief binnengekomen waarin Van Lieshout van verschillende kippendiefstallen beschuldigd werd.

Quote

Beiden rolden vechtend over de Molen­straat

Bij het zien van de agent ging Willem van Lieshout sneller rijden, maar De Haan haalde hem in en beval hem af te stappen om te laten zien wat hij onder zijn jas meedroeg. Dat bleek een witte kip te zijn. Voor De Haan, het kon wel een woordspeling zijn, reden genoeg om Van Lieshout mee te willen nemen naar het bureau. Maar die wilde niet. Het was namelijk zijn eigen kip, zei hij. Er volgde geduw en getrek waarna beiden over de Molenstraat rolden. 

Vijf schoten

De Haan trok zijn sabel, maar verloor die in het gevecht. Vervolgens zette Van Lieshout het op een lopen. De agent, die later in het proces verbaal wachtmeester bij de marechaussee genoemd werd, zette de achtervolging in en dreigde met zijn vuurwapen. Dat hielp niet, waarna er werd geschoten. Vijf keer. Pas tien minuten later, nadat versterking gearriveerd was, kon de vermeende kippendief gearresteerd worden. Op het politiebureau bleek Van Lieshout licht geraakt in het bovenbeen, maar dat had hem op de vlucht niet gedeerd.

Niemand miste een witte kip

De kippendiefstal kon niet bewezen worden. Zelfs degenen bij wie onlangs kippen gestolen waren, konden de witte kip van Van Lieshout niet als hun eigendom identificeren. Maar Willem was toch de klos, want hij had bij zijn aanhouding verzet geboden. Hij had De Haan bovendien bedreigd met zijn eigen sabel. Hij werd naar Den Bosch overgebracht waar de rechtbank hem tot twee maanden gevangenisstraf veroordeelde.

Maar waar is toch die kip gebleven? Een kip in oorlogstijd is zijn leven niet zeker. Het overigens gedetailleerde proces-verbaal maakt er geen melding van. Misschien kan de Osse politie dat nog eens onderzoeken als alle cold cases zijn opgelost.