Volledig scherm
PREMIUM
Ter illustratie: mijnenveld © Thinkstock

‘Mijn dorp is een mijnenveld met onder elk graspolletje lange tenen’

ColumnToen de seniorenclub in mijn dorpje meer dan zestig jaar geleden voor het eerst een reisje organiseerde, voor de ouden van dagen naar wie niemand omzag, stelden alle 25 autobezitters van het dorp hun auto een dagje ter beschikking. Daarin werden de oudjes opgehaald, voor een dagje ontspanning en vermaak.

Prachtig natuurlijk, en een voorbeeld van hoe het in een dorp moet gaan. Maar het verhaal is nog niet af. De bejaarden, zo mocht je ze toen nog gewoon noemen, werden thuis opgehaald voor het dagje uit, maar Piet praatte al jaren niet meer met Henk en kon dus niet bij hem in de auto, en Truus en Miep konden elkaars bloed wel drinken, dus reden alle volle auto’s eerst naar het plein voor de kerk, waar iedereen weer uitstapte en snel instapte bij mensen met wie ze geen ruzie hadden.