Volledig scherm
Lola Aleida Pansier, Rosa Prins en Senna Smits (vlnr) speelden vrij van plankenkoorts op het grote Lievekamppodium. Als toptalenten van het Osse muziekonderwijs treden zij veel vaker op. © Maarten van den Hurk / BD

Osse Nacht bruist van diversiteit

OSS - Als de bonte avond van de leukste school voor jong én oud, de muziekschool. Zo openbaarde kunstfestival De Osse Nacht zich zaterdag. Amateurs genoten van hun minuten op het podium, voor sommigen de allereerste ooit.

Volledig scherm
Een huisfotograaf van De Muzelinck legt het nachtelijke optreden van de docentenband vast. © Maarten van den Hurk / BD

Ze straalden saamhorigheid en gezamenlijke trots uit, de docenten en vrijwilligers van de Muzelinck, zoals ze tegen het eind van De Osse Nacht in hun zwarte T-shirts samenklonterden in het theatercafé. Het meeste werk zat er op, de meeste zalen waren leeg en aangeveegd, zometeen mochten ze met hun vermoeide snoeten naar huis. Maar nu stonden ze nog even samen te genieten van die heerlijk strak spelende band van hun eigen collega’s, professionele muziekdocenten, met 'op zang’ Nikelia Martis en Sigrid van den Oever.
,,Allebei ook leerlingen van mij’’, duidde zangdocente Wendy Bressers de getalenteerde vrouwen op het podium. En dus bleef Bressers kijken, zoals ze de hele om zeven uur begonnen avond naar leerlingen had staan kijken. Van zaal naar zaal was ze gesneld: ,,Ik heb wel een hele marathon gelopen.’’

Nog meer speelplekken

Zes podia telde deze Osse kunstmanifestatie, die bij twee eerdere edities ‘Nacht van Muzelinck’ heette. Door de uitgebreide samenwerking met buurman De Lievekamp waren er nu nog meer speelplekken. Die waren nodig ook. Want honderden zangers, dansers, dichters en muzikanten, onder wie ook niet-leerlingen van dans-, muziek- en kunstenschool De Muzelinck,  grepen dit festival aan om hun kunst of kunstje aan Oss te laten zien.

De diversiteit was enorm. Dat bleef zo tot na middernacht. Want toen de docentenband loepzuivere softpop speelde, lieten een zaal verderop in zwarte shirts gehulde tattoo-mannen de speakers piepen met een overstuurde hardrockversie van het House of the rising sun.

En dat was zeker zo tijdens het spitsuur halverwege de avond, toen de jongste talentjes alweer huiswaarts moesten en anderen net arriveerden. De verkeersstroom in de gangen bood een attractie op zich met in felgekleurde rokken gestoken buikdanseressen, koffers sjouwende papa’s, gelaarsde linedancers en trots glunderende opa’s en oma’s.

Van carnaval naar Sinatra

Volledig scherm
Zanger Arno van den Elzen, overgestapt van hoempa naar jazz. © Maarten van den Hurk / BD

Zo had De Osse Nacht iets van een bonte avond waarop eenieder zijn of haar kunstje mocht laten zien. Voor Arno van den Elzen betekende dit een nieuw kunstje. Al twee decennia zit de Ossenaar (58) dik in de carnavalsmuziek, als één van de zangers van BB en De Klooiers. Intussen droomt hij steeds vaker van een carrière met een jazz-repertoire. Hij nam zangles hiervoor en voilà, tijdens De Osse Nacht stond hij voor het eerst op een podium als vertolker van de grote Frank Sinatra. 
,,Het ging geweldig, het publiek deed goed mee‘’, straalde Van den Elzen direct na zijn solo-optreden op het buitenpodium. ,,Dit smaakt echt naar meer. Dit was nu nog met muziek op band, nu ga ik proberen om een bigband te vinden die samen met mij optreden wil.’’

Volledig scherm
In het theatercafé trakteerde de jonge band Lowki het publiek op opgewekt klinkende,alternatieve pop. © Maarten van den Hurk / BD