Volledig scherm
Het oude Unoxwinkeltje, op kleine schaal nagemaakt door modelbouwvereniging De Wissel uit Oss © Modelbouwvereniging De Wissel

Tijd begint te dringen voor De Wissel: Modelbouwers starten petitie voor verhuizing naar Unox-winkel Oss

OSS - De modelbouwers van De Wissel geven hun strijd voor verhuizing naar het voormalige Unox-winkeltje in Oss niet op. Met een nieuwe petitie hopen ze de gemeenteraad te overtuigen zich hard te maken voor hun plan. De petitie is al zo'n 320 keer ondertekend. 

De tijd begint zoetjesaan te dringen voor De Wissel. Op 1 september moeten de 31 leden vertrokken zijn uit de kelders van de Lievekamp, waar inmiddels al begonnen is met sloopwerkzaamheden. Een nieuw onderkomen is nog altijd niet gevonden. De Wissel wil dolgraag naar het voormalig Unox-winkeltje, dat op die manier behouden zou kunnen blijven voor de stad. Maar fabrieksbaas Zwanenberg ziet geen heil in dat plan. Vanuit het gemeentehuis blijft het voorlopig stil.

Een nieuwe petitie moet daar veranderingen in brengen. Tot en met 8 september kunnen Ossenaren de vereniging steunen per mail of een handtekening op papier. Eind augustus willen de modelbouwers zelfs een kraam neerzetten op de zaterdagmarkt om meer aandacht te vragen voor hun situatie. 

Een alternatieve locatie heeft De Wissel nog niet op het oog. De verenging zoekt inmiddels zelfs naar ruimtes die het slechts voor een dagdeel kan huren, zodat in elk geval de clubavonden ook na 1 september door kunnen gaan. Het is volgens voorzitter Jan van Berkensteijn maar de vraag of De Wissel op die manier bestaansrecht houdt. 

Volledig scherm
© FOTOBUREAU RUUD ROGIER
  1. ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’
    Column

    ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’

    OSS - Hoewel mijn eigen eenmalige deelname aan de Kako, lang, lang, geleden, geen daverend succes was, had ik het geweldig gevonden als mijn kinderen wél van het kinderkampsoort geweest waren. Twee keer fietste ik een week lang met ze door het bos naar de plaatselijke variant, ze ijs, snoep, een overdosis Netflix en alles wat god nog meer verboden heeft in het vooruitzicht stellend, in ruil voor een beetje enthousiasme. Maar het werd niets. Jammer, begrijpelijk en herkenbaar: ook ik had me op kamp gevoeld als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene.