Volledig scherm
Koning Willem-Alexander was ook al eens welkom op het Pivot Park. Dat was bij de opening, inmiddels ruim vijf jaar geleden. © Peter van Huijkelom

Oss' Pivot Park zet deuren voor het eerst open voor buren

OSS - Omwonenden van het Osse Pivot Park zijn op dinsdag 2 oktober welkom op de campus. Voor de eerste keer wordt er een burendag gehouden. 

Het Pivot Park is een farmaceutische campus in het hart van Oss. In de gebouwen waar ooit de onderzoeksafdeling van MSD was gevestigd, wordt nu door zo'n vijftig jonge bedrijven gespeurd naar medicijnen tegen de meest uiteenlopende ziektes. Van Q-koorts tot kanker.

De campus is een behoorlijk afgesloten wereld. Lange tijd stonden er grote hekken uit de MSD-tijd om het Pivot Park. Ook nu die hekken weg zijn, loop je als buitenstaander niet zomaar het terrein op. Op 2 oktober is dat dus voor één keer anders. Nieuwsgierige buren en leden van de wijkraad Oss-Zuid zijn dan welkom voor een rondleiding over de campus én een presentatie van een handvol bedrijven. 

In de straten rondom het Pivot Park zijn afgelopen dagen zo'n honderd uitnodigingen voor de burendag in de bus gedaan. Geïnteresseerden moeten zich vóór zaterdag 15 september aanmelden via communications@pivotpark.com. Onder vermelding van adresgegevens, het aantal personen dat komt én de namen van die personen. De burendag duurt van 19.00 tot 20.30 uur. 

  1. 'Die trein kan er niets aan doen hè, aan dat ongeluk?'

    'Die trein kan er niets aan doen hè, aan dat ongeluk?'

    Via de krakerige babyfoon hoor ik opeens: "Opa?" Het is Koning - hij klinkt niet paniekerig of huilerig, eerder veel te wakker. Ik ga naar zijn kamertje en vraag wat er is. "Ik heb dus een uitvinding gedaan, dus met lego, en dan kan een trein op tijd stoppen, dus een rem, dus je laat allemaal drones voor die trein rijden en als er dan iets is, op de rails dus, dan kan je dat zien op een scherm..." Ik bewonder de uitvinding en weet opvoedkundig niet wat ik moet doen. Waarschijnlijk heeft hij iets opgevangen over het ongeluk in Oss, want daar spraken wij ouderen na het avondeten even over, en ofschoon hij toen lief met zijn autootjes en lego leek te spelen, waren zijn oortjes misschien nog even naar ons gewandeld toen ze merkten dat in onze toon angst en verdriet zaten. "Opa?" "Wat is er?" "Denk jij nog wel eens aan Moor nu je Koosje hebt?" "Ja... In het begin werd ik verdrietig als ik aan Moor dacht, maar tegenwoordig vind ik het prettig. Moor was mijn liefste vriend. En het is fijn om aan lieve vrienden te denken."

Oss, Uden e.o.