Volledig scherm
Agenten op de Bossche Wilhelminabrug tijdens de Sinterklaasintocht in Den Bosch. © Marc Brink/BD

Een kinderfeest achter de dranghekken. Hoe breng je de intocht van Sinterklaas evenwichtig in beeld?

Achter het verhaalDemonstranten, dranghekken, politie, de intocht van Sinterklaas in Den Bosch was dit jaar niet alleen een groot kinderfeest. De stad is deze zondagmiddag juist het epicentrum van harde tegenstellingen tussen voor- en tegenstanders van Zwarte Piet. Verslaggever Marc Brink deed, samen met collega’s Johan van Grinsven en Arno Heesakkers, verslag van de gebeurtenissen. Hoe houd je het hoofd koel als om je heen zoveel gebeurt?

Sinterklaas was nog niet met zijn stoomboot onderweg, toen duidelijk werd dat aanhangers en tegenstanders van Zwarte Piet zich zouden verzamelen in Den Bosch om te demonstreren. ,,Van een gewoon kinderfeest was geen sprake meer”, zegt verslaggever Marc Brink van de stadsredactie in Den Bosch. 

ME

,,De ME zou zelfs klaarstaan. Ruim voor de intocht zijn we als redactie bij elkaar gaan zitten om te overleggen hoe we op een goede manier verslag zouden kunnen doen. Normaal gesproken gaat er één verslaggever op pad om een sfeerverhaal te schrijven. Maar dat zou deze keer niet voldoende zijn. We wilden overal bij zijn en besloten de taken goed te verdelen. Arno deed verslag van het kinderfeest bij het stadhuis. Johan stond bij het vak van Kick Out Zwarte Piet (KOPZ) en ik zou de voorstanders van Zwarte Piet in de gaten houden. En als vliegende kiep fungeren als er ergens anders wat aan de hand zou zijn. Daarnaast waren er ook twee fotografen en een camerajournalist aanwezig.”

Oh, kom er eens kijken

De verslaggevers hadden die zondag contact via een WhatsApp-groep en stuurden de hele dag tweets, foto’s en filmpjes naar de redactie om de liveblog op de site te vullen. ,,Ik was om 10.00 uur in de stad en maakte alvast een rondje. Bij het stadhuis werd het podium opgebouwd, daar maakte ik wat foto’s van voor de site. Hoe verder ik liep, hoe meer dranghekken ik tegenkwam. In de Visstraat was veel politie op de been. Het Sinterklaasliedje ‘O, kom maar eens kijken’, kreeg een hele andere betekenis als je zag wat van stal was gehaald om de intocht goed te laten verlopen.”

Quote

Je moet je niet blindsta­ren op de demonstran­ten, de protesten en de ellende

Marc Brink

Rond het middaguur barstte het feest bij het stadhuis los. Kinderen en hun ouders wachtten op de komst van Sinterklaas. In de Visstraat stonden de demonstranten juist schuin tegenover elkaar, leuzen gingen over en weer. Twee totaal verschillende werelden die je als krant evenwichtig in beeld wilt brengen. ,,Je moet je niet blindstaren op de demonstranten, de protesten en de ellende, de intocht is ook een kinderfeest. Ook dat moet je laten zien. Bij zo’n gebeurtenis is het soms moeilijk om overzicht te bewaren. Daarom keek op de redactie chef Maarten van Helvoirt mee. Hij hield in de gaten dat er in het liveblog niet alleen maar foto’s en tweets verschenen over de protesten, maar ook foto’s van kinderen die trots een Sinterklaastekening lieten zien.”

Volledig scherm
Meerdere camera's in de binnenstad van Den Bosch moeten de politie een beter beeld geven van de situatie in de stad tijdens de intocht van Sinterklaas. © Marc Brink

Als je goed kijkt, weet je al veel

Er was die dag veel pers ter plaatse, zelfs de Japanse televisie stond er met een camera. En dan heb je als stadsverslaggever het voordeel dat je de stad op je duimpje kent. Marc bleef niet in de Visstraat maar liep rond om te zien wat er allemaal gebeurde. 

Quote

Later is er overigens wel een brug opengezet om de supporters te weren

Marc Brink

,,Als je goed kijkt, weet je al veel. Je ziet hoeveel politie er op de been is, proeft de sfeer en hoort wat de demonstranten roepen. Het kan soms best lastig zijn om je niet mee te laten voeren. Zo hoorde ik dat er bruggen open stonden om supporters van FC Den Bosch tegen te houden. Toen ik navraag deed, bleek dat een brug omhoog moest om de pakjesboot te laten passeren. Later is er overigens wel een brug opengezet om de supporters te weren. Wat ik met dit voorbeeld wil aangeven is dat snel nieuws brengen belangrijk is, maar dat je de betrouwbaarheid nooit uit het oog mag verliezen. Je wilt als krant geen stemming maken, maar de juiste feiten brengen. Onze lezers willen weten wat er op dat moment gebeurt in de stad, en dat vertel je dan zo duidelijk mogelijk.”

Middelvinger

Marc houdt daarom ook rekening met zijn woordkeuze. ,,Bij de intocht kun je al snel woorden gebruiken als grimmig. Je kunt schrijven over een kind dat zijn middelvinger omhoog steekt. Maar zou dat kind dat ook uit zichzelf doen? Ik zit ook vaak in de rechtbank. Ook daar is evenwichtige verslaggeving van groot belang. Zit een verdachte te grijnzen of was het een glimlach? De woorden die je gebruikt kunnen verkeerd overkomen.”

Volledig scherm
Stadion De Vliert, vlak voordat de wedstrijd FC Den Bosch - Excelsior begint. © Marc Brink/BD

Sinterklaasliedjes vanaf de tribune

Later die middag kreeg Marc een tip dat supporters van FC Den Bosch als Zwarte Piet het stadion in wilden. Hij besloot om naar De Vliert te fietsen en trof daar inderdaad enkele Zwarte Pieten aan. ,,Een spandoek met ‘M-side loves Zwarte Piet’ verscheen in het stadion. Supporters zongen sinterklaasliedjes vanaf de tribune. Het ging zelfs zover dat de scheidsrechter de wedstrijd tijdelijk stil moest leggen vanwege racistische uitingen.”

Aan het einde van de middag keert de rust weder in de stad en vertrekken de drie verslaggevers naar de redactie om hun verhaal uit te werken. De voorpagina, pagina 2 en enkele regiopagina’s worden vrijgemaakt voor het verslag. Samen met de afdeling vormgeving en de eindredactie worden foto’s uitgekozen. 

Lading

Over de voorpaginafoto is iedereen het eigenlijk snel eens. Een prachtige plaat van ME-busjes op de brug die letterlijk de intocht van de Sinterklaas overschaduwen. En een foto van een hevig geëmotioneerde Ahmad Mendes Moreira, vlak voordat de wedstrijd tussen FC Den Bosch en Excelsior wordt stilgelegd. ,,En zo krijgt deze dag in het stadion nog een andere lading, iets wat je van tevoren dus nooit kunt bedenken.”

Volledig scherm
Er was ook politie ter paard aanwezig bij de intocht. © Marc Brink

Op tien verschillende manieren

Quote

Ik let op de houding en reactie van de verdachte. Kijkt hij beschaamd naar beneden of juist uitdagend naar het slachtof­fer?

Marc Brink

Voor een journalist zijn dit natuurlijk hele interessante dagen. ,,Je ziet bovenop het nieuws er gebeurt constant iets. Je kunt zo’n verhaal op tien verschillende manieren schrijven en dat maakt dit werk zo boeiend. Ik zit al veertig jaar in het vak maar ben nog steeds niet afgestompt. Ik snap ook niet dat mensen zeggen dat ze makkelijk een knop om kunnen zetten. Het is juist goed om je werk soms mee naar huis te nemen, gevoelig te blijven voor zaken.” Marc is minstens twee keer in de rechtbank in Den Bosch te vinden. Hij zit altijd op dezelfde bank, rechts aan de buitenkant. Zo heeft hij goed zicht op de verdachte, het slachtoffer en de rechter. En weer komt die belangrijke journalistieke les aan bod: als je goed kijkt, weet je al veel. ,,Ik let op de houding en reactie van de verdachte. Kijkt hij beschaamd naar beneden of juist uitdagend naar het slachtoffer? Ik ben niet alleen geïnteresseerd in de feiten maar vooral in het verhaal achter de feiten. Waarom vernielt iemand moedwillig auto’s? Waarom steekt een man zijn partner dood? Of waarom stopt iemand niet na een ongeval? Juist dat verhaal wil ik vertellen in de rubriek ‘Voor de rechter’.

Volledig scherm
Flink veel ME bij de intocht in Den Bosch. © Marc Brink

Een journalist vraagt zich altijd af waarom

Menselijke verhalen, Marc houdt ervan. Het liefst loopt hij met een blocnote rond in zijn stad. Maak hij onderweg een praatje, want praten kan Marc goed en veel. Hij interviewt een bakker die al 25 jaar zijn zaak met plezier runt. Of ziet hij dat er bomen gekapt worden op de Parade en vraagt zich af waarom. Want als echte journalist vraagt zich altijd dingen af en wil daar ook antwoord op hebben. ,,Dat probeer ik stagiaires ook bij te brengen: kijk goed om je heen, vraag wat er aan de hand is als je iets ziet. Haal nooit je neus op voor een verhaal, iedereen heeft iets interessants te vertellen. Ook de vrouw die in buurthuis Om de Hoek een cursus geeft waarvan je nog nooit hebt gehoord.”

Volledig scherm
Marc Brink: ,,Laat mij maar lekker op pad gaan. Ik heb hier mijn contacten, het voordeel van wonen in de stad waarin je ook werkt. En die stad verrast nog altijd.” © Archieffoto Marc Bolsius

Benno L.

Naast deze verhalen heeft Marc ook veel spraakmakende zaken voor de krant gevolgd. De zaak-Benno L. bijvoorbeeld, of Marco Kroon, deze productie leverde hem en zijn collega Henk Mees zelfs een nominatie voor een Tegel op. Maar hij doet ook al jaren achtereen verslag van de grote optocht tijdens carnaval. ,,Nee, dat is niet elk jaar hetzelfde. Ja, je kunt schrijven dat het druk was, dat er zoveel wagens waren en welke de mooiste was. Maar je kunt ook gaan kijken waar de wagens worden opgebouwd en schrijven over een draaiende kop waar mensen twee maanden aan gewerkt hebben. Dan heb je een compleet ander verhaal. En naar dat andere verhaal ben ik altijd op zoek.”

Geboren in Arnhem maar inmiddels helemaal thuis in Den Bosch. Na omzwervingen bij programmablad Televizier, de consumentenredactie van VNU reizen en de GPD, is het de stadsredactie waar hij steeds terugkeert. ,,Laat mij maar lekker op pad gaan. Ik heb hier mijn contacten, het voordeel van wonen in de stad waarin je ook werkt. En die stad verrast nog altijd.”

Marc Brink

Marc Brink (60) begon eind jaren 70 als leerling journalist bij programmablad Televizier. Maar als echte nieuwsliefhebber maakt hij midden jaren tachtig de overstap naar het Brabants Dagblad. Eerst schrijft hij voor de redactie in Uden maar in de jaren negentig wordt hij stadsverslaggever in Den Bosch. Na korte uitstapjes naar de consumentenredactie en de GPD is hij nu al jaren verslaggever op stadsredactie van het Brabants Dagblad met extra aandacht voor politie en justitie.

  1. De krant krijgt in de avonduren letterlijk vorm onder de vingers van eindredacteur Karin van Krevel
    Over ons

    De krant krijgt in de avonduren letterlijk vorm onder de vingers van eindredac­teur Karin van Krevel

    Het zijn de onzichtbare werkers, de eindredacteuren van het Brabants Dagblad. Hun naam prijkt nooit boven een artikel, terwijl ze er wel voor zorgen dat dat verhaal goed in de krant staat. Ze halen (spel)fouten eruit, bedenken een flitsende kop, goed intro en zoeken er een pakkende foto bij. Want al is een verhaal nog zo interessant, als het niet goed gepresenteerd wordt, leest bijna niemand het. Eindredacteuren zijn erg nuttige maar soms niet de meest geliefde collega’s bij een krant.
  2. Ruim tweehonderd sportclubs, hoe brengen we die elke keer in de krant?
    Over ons

    Ruim tweehon­derd sportclubs, hoe brengen we die elke keer in de krant?

    In ‘Over ons’ geven wij de lezer een kijkje achter de schermen bij het Brabants Dagblad. Welke keuzes maken wij als redactie, en welk verhaal schuilt er achter een verhaal van onze verslaggevers? Deze week vieren we bij het BD de Week van het Amateurvoetbal. Een mooie aanleiding om eens een kijkje achter de schermen te geven bij onze sportverslaggevers. Deze keer een interview met Dirk van Hunsel. Hij is coördinator op de sportredactie en vertelt over welke keuzes er op de sportredactie gemaakt worden.