Volledig scherm
Youri Jonkers oogde fit en sterk in de wedstrijd tegen WHC-Hercules. © BD / Peter van Huijkelom

Nieuweling Olympia'89 laat zich gelden

Olympia'89/DOS'80 is het avontuur in de eredivisie begonnen met een nederlaag. Ook nieuweling Youri Jonkers kon dat niet voorkomen.

Het was een historische avond in de kleine, maar als altijd goedbezochte Osse Mondriaanhal. Olympia'89/DOS'80 speelde voor het eerst een eredivisieduel. Mede dankzij een sterke lichting werkte de ploeg zich in twaalf jaar tijd vanuit de derde klasse maar liefst zes stappen omhoog.

In een team met bijna allemaal spelers van de eigen club, die in sommige gevallen al vanaf de jongste jeugd samen spelen, is Youri Jonkers (27) de uitzondering. De Helmonder speelde op hoog niveau bij handbalgrootmacht Lions, waar hij wel vooral voor in het tweede uitkwam. Daarvoor en daarna handbalde hij bij Swift uit Helmond. Twee jaar geleden vond hij het genoeg geweest. ,,Ik heb veel blessures gehad en raakte mede daardoor mijn plezier kwijt."

Maar hij miste het spelletje en vooral teamsport. Jonkers kende Olympia-speler Frank Loeffen van vroegere jeugdwedstrijden en stuurde hem in mei een appje. ,,Ik vroeg of ik een keer mee kon trainen. Ik wist niet eens dat ze in de race waren voor promotie naar de eredivisie." Van het een kwam het ander. ,,Wie aan wie vroeg om vast bij het team te komen? Dat weet ik niet meer. Het kwam van beide kanten." Het bevalt goed. ,,Natuurlijk is het een hechte ploeg die elkaar goed kent. Handballend moet ik nog steeds wel wennen. Maar het is een leuke groep."

Topscorer

Jonkers liet zaterdagavond duidelijk zien een toegevoegde waarde te zijn. Met zes treffers werd hij topscorer van de Osse ploeg. Als WHC-Hercules een wat minder sterke keeper had gehad dan de indrukwekkende Stefan Stapper, had hij er nog meer gemaakt. Jonkers oogde sterk en fit, niet als iemand die twee jaar geleden stopte. ,,Ik heb CIOS gedaan en ik werk voor Defensie bij de Luchtmobiele Brigade. Dus ik sport erg veel. Conditioneel kan ik dit prima aan."

Olympia begon zwak aan het duel met WHC, de andere promovendus vanuit de eerste divisie. De ploeg uit Den Haag was vorig seizoen in Oss veel sterker (20-32) en lange tijd leek het verschil die kant op te gaan. Na een 6-13 ruststand liep het in de tweede helft scorend veel beter voor de thuisploeg. Maar omdat WHC zijn aanvallen ook bleef afronden, kwam Olympia nooit dichterbij dan een marge van vier. Uiteindelijk werd het verschil weer zes: 20-26. Andere dompers waren de blessures van Martin van Iperen en Geert van de Goor. Die laatste lag vlak voor de rust schreeuwend van de pijn op de grond en is vermoedelijk meerdere weken uitgeschakeld.

Aanvoerder Erik Loeffen baalde. ,,We wisten dat dit een goede ploeg is, maar als je voor handhaving gaat, wil je altijd punten pakken in de thuiswedstrijd tegen de andere promovendus. En dat zat er geen moment in, zo eerlijk moeten we zijn. Voor de rust waren we mat, we speelden op negentig procent. Vorig seizoen konden we daarmee wedstrijden winnen, maar nu kan dat zeker niet. Na de rust was het beter en zat er ook meer snelheid in. Dat moeten we meenemen naar de volgende wedstrijden.”