Volledig scherm
Rody Jacobs. © Jeroen van Eijndhoven / PVE

Rody Jacobs: 'Ik was niet zo'n bijdehante westerling'

Tilburg Trappers heeft elf oud-spelers die een beschermd nummer hebben. In het Brabants Dagblad komen ze deze maanden allemaal voorbij in een serie verhalen. Dit keer staat de schijnwerper gericht op Rody Jacobs, wiens nummer 18 nooit meer wordt gedragen in het eerste team van de Tilburgse ijshockeyclub.

Een echte Brabander is Jacobs zichzelf zelfs na al die jaren in Tilburg en Goirle nog niet gaan noemen, maar het zit er wel dicht tegenaan, hij ziet zichzelf echt niet meer terugkeren naar Zoetermeer, waar zijn roots liggen. ,,Ik ben nooit als buitenstaander behandeld, ook niet toen ik hier als jongen van 19 in een team terecht kwam dat een grote kern van echte Tilburgse spelers had, zoals Frank Jacobs, David en Bram Bouckaert, Marco Donders, Tino Rison en Martin Trommelen. Nou was ik ook niet zo’n bijdehante westerling met een grote mond, dus dat scheelt dan wel. En Brabanders zijn heel sociaal als je je normaal opstelt, is mijn ervaring. Het hielp natuurlijk ook dat ik redelijk goed speelde en dat we als team succesvol waren. Dan verloopt alles soepeler.”

Meedraaien

Het kampioenschap in zijn eerste seizoen bij Trappers, in 1996, zal hem altijd bijblijven. ,,In de finale van de play-offs kwam het toen aan op een beslissende, zevende wedstrijd tegen Nijmegen, in de oude Pellikaanhal. We stonden twee goals voor, maar vlak voor tijd kwam Nijmegen toch nog langzij. In de laatste minuten had onze coach, Doug Mason, alleen de drie ervaren verdedigers laten spelen: Frank Jacobs en Bram en David Bouckaert. Ik snapte wel dat ik even werd overgeslagen. Maar voordat de overtime begon kwam Doug op mij af en hij vertelde dat ik weer ging meedraaien. Ik stond op het ijs toen Theo van Gerwen de winnende binnenschoot. De hal ontplofte zowat, onvergetelijk.”

Topsportopleiding

Jacobs pakte in de rest van zijn lange Trappers-periode nog de nodige prijzen, maar zo spectaculair werd het nooit meer. Hij maakte ook mindere perioden mee, bijvoorbeeld het seizoen waarin Trappers zich niet eens wist te plaatsen voor de play-offs. Toch overwoog hij nooit serieus om de club te verlaten. ,,Amsterdam heeft weleens bij me geïnformeerd, maar ik was behoorlijk gesetteld in Tilburg.” Hij had een relatie, studeerde er aan de ALO en had er - naast het ijshockey - een baan als coördinator van de topsportopleiding. ,,Dan sta je niet zo open voor een vertrek natuurlijk. Achteraf gezien had ik het denk ik wel leuk gevonden om in het buitenland te spelen, zoals Leo van den Thillart en Tommie Hartogs bijvoorbeeld hebben gedaan. Maar ik heb geen spijt van de keuzes die ik heb gemaakt.”  Ook niet van zijn besluit om in 2013 te stoppen. ,,Het klikte niet zo met de toenmalige coach Barry Smith. Mijn leven heeft 18 jaar lang in het teken van ijshockey gestaan, ik heb heel veel mooie dingen meegemaakt. Nu was het tijd voor mijn gezin en familie. En daar geniet ik iedere minuut enorm van."

Destil

 Inmiddels werkt hij al een paar jaar bij Destil, de voormalige hoofdsponsor van Trappers, waar ook de (oud-)ijshockeyers Bjorn Willemse, Diederick Hagemeijer, Ritchie van Hulten, Mickey Bastings en Ian Meierdres emplooi hebben gevonden. ,,De mentaliteit van ijshockeyers past goed binnen dit bedrijf”, aldus Jacobs, die zijn 4-jarige zoontje Jipp echter niet verplicht om de schaatsen onder te binden en de stick ter hand te nemen. ,,Wij stimuleren hem wel dat hij een teamsport gaat doen. Dat is goed voor zijn ontwikkeling als persoon. Het is een weerspiegeling van de maatschappij; je leert omgaan met verschillen tussen mensen, met winnen en verliezen. Maar zeker de eerste jaren moet plezier bovenaan staan.”

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement