Volledig scherm
Laura de Vos en Margriet Kim Nguyen dansten 'Rumour and Reflections'. © Maikel Samuels

Lisah Baert zet beelden duidelijk in

De kunstwereld is altijd gedomineerd door mannen, schilders en beeldhouwers vooral, vrouwen kregen vanaf de jaren '60-'70 mogelijkheden, vooral met videokunst.

Het is ook geen toeval dat gisteravond bij twee voorstellingen van jonge, vrouwelijke makers volop gebruik werd gemaakt van bewegende beelden.

Twee van de drie winnaars van de pitch in april kregen gisteravond het podium: 'Luna Ensemble' met een dansvoorstelling, 'Lisah maakte Roezemoes' met een multidisciplinaire performance.

Moderne dans kun je maar het beste volgen zoals je een gedicht leest: door in beginsel alles letterlijk te nemen. Laura de Vos en Margriet Kim Nguyen maakten 'Rumour and reflection', met beelden van massa's voorbijgangers, steeds anoniemer in beeld gebracht.

De danseressen verbeeldden naar eigen zeggen ons onderbewuste. Ze deden dat met schizofrene, soms verkrampte, vaak anti-communicatieve bewegingen; pas tegen het einde was er fysiek contact en werd het even, wel heel mooi, een echt duet.

Maakster Lisah Baert en de met een groot komisch talent gezegende Lonne Gosling presenteerden 'Wonen', over veel te veel rotzooi verzamelen in het leven, met beelden van een aflevering van Showroom uit 1980. En van een blauwblauwe lucht.

Baert gebruikte de filmbeelden zakelijker dan De Vos en Nguyen die de bezoekers gaandeweg wel erg op de proef stelden met... een stukje natte straat, een modderpoel, wat was dat allemaal voor onheilspellends uit het onderbewuste...?