Volledig scherm
V.l.n.r. Veronika Lénártová, Mario Rio, Olivia Doflein, Frank de Groot en Robert Franenberg © Chris Korsten

Lunchconcert van Het Unieke Kwintet zorgt bij Podium Azijnfabriek voor volle bak

DEN BOSCH - Normaal gesproken vindt er twee keer per week, op donderdag en zaterdag, een lunchconcert met overwegend klassieke ingrediënten plaats in Podium Azijnfabriek in de Bethaniestraat. Op deze zaterdag kregen zo'n 130 belangstellenden een concert van Het Unieke Kwintet voorgeschoteld. 

Vijf topstrijkers, allen eveneens actief bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, gaven in de tjokvolle zaal hun muzikale gaven met veel enthousiasme prijs.

Na de aankondiging van Theo van Boekel, voorzitter van de organiserende stichting Vrienden Kamermuziek 's-Hertogenbosch, bestegen de professionele musici bedaard en zelfverzekerd de bühne. 

Met Frank de Groot en Olivia Doflein allebei op viool, Veronika Lénártová op altviool, Mario Rio op cello en Robert Franenberg op contrabas, door de oorspronkelijk uit Los Angeles afkomstige bassist ook wel 'het Bouwpakket' genoemd. 

,,Het in Italië gebouwde instrument, waarop allerlei sporen uit het verleden zichtbaar zijn, is zeker driehonderd jaar oud. Joost mag weten wat er allemaal mee is gebeurd. Het is onhandelbaar en dus extra kwetsbaar", deed de doorgewinterde Franenberg(59) later uit de doeken.

Het kwintet had vóór de pauze de focus uitsluitend gelegd op laatromantisch werk van de Tsjechische componist/contrabassist Adolf Mišek(1875-1955). Weense en Boheemse invloeden wisselden elkaar regelmatig af, waarbij het vooral leek te gaan om de details zoals de juiste timing. De Slowaakse inbreng van Lénártova, wier roots in Bratislava liggen, was duidelijk van toegevoegde waarde. De meest opvallende musicus was echter De Groot, die een bijna niet te evenaren passie en onstuimigheid demonstreerde. Op sommige momenten spraken zijn mimiek en lichaamstaal boekdelen.

Na de pauze stond er werk van Antonín Dvořák (1841-1904) op het menu. Hoewel de vermaarde Tsjechische componist zélf geen contrabas speelde, drukte het uit de kluiten gewassen instrument een belangrijke stempel op de meesterstukken die voorbijkwamen.

,,Ik heb onwaarschijnlijk genoten", zei Jacques Lambrix uit Den Bosch, al meer dan 35 jaar een vaste bezoeker van de lunchconcerten. 

Na afloop heerste niet alleen grote tevredenheid onder het publiek maar ook onder de musici. De Groot: ,,De sfeer was uitstekend, de wat droge akoestiek krijgt wat mij betreft een ruime voldoende. Op de specifieke situatie hebben we keurig ingespeeld. Vanwege de korte nagalm hebben we onze strijkbewegingen telkens bewust wat langer gemaakt, waardoor de klanken wat meer ruimte kregen."

In samenwerking met indebuurt Den Bosch

Den Bosch e.o.