Volledig scherm
© Sandra Peerenboom

Het puthuis staat één jaar, tijd voor een wens

Wo 16 nov. Verafschuwd en gewaardeerd. Verfoeid en vereerd. Geen bouwwerk waar afgelopen jaar zoveel over gezegd of geschreven is in deze stad als het puthuis.

Door Bart Gotink

Donderdag over exact een maand staat hij een jaar. Een jaar waarin de Bosschenaar heeft kunnen wennen aan de put en haar kapel. Een jaar waarin misschien wel een recordaantal toeristen de Markt zag. En een jaar waarin de put gebouwen om zich heen zag instorten, maar zelf standhield. Want we kunnen zeuren, zeiken en zaniken over de put, hij blijft wel staan. Afbetaald of niet.

Wens
De put leek een bouwwerk voor de sier. Maar helemaal zonder functie bleek hij uiteindelijk niet. Juist in de donkerste maanden van het jaar, als we meer dan ooit aan elkaar denken bij de knisperende open haard, verdwijnen ook de euro’s van voorbijgangers de diepte van de put in. Plons. Vergezeld van een wens. De wens dat oma beter wordt, dat een zoon slaagt of dat een zus veilig terugkomt van haar wereldreis in het komende jaar.

Fortuin
Begin volgend jaar, als de feestdagen er weer op zitten, wordt het geld uit de put gehaald. Een doel voor het wensgeld is er nog niet. ‘Realiseer je echter wel dat het niet om een fortuin gaat’, gaf de gemeente maar wel vast aan. Daar kan uiteraard nog verandering in komen.

50 cent
Over een maand staat de put dus een jaar. Tijd om wat van de wensen die door het jaar heen gedaan zijn, hier te verzamelen. Wat was uw wens? Wat was deze wens u waard (niet liegen!)? Of wat gaat u komende maand nog wensen als u langs het puthuis loopt? Stuur uw putwens vooral in.
Vast één wens van mij (50 cent): Ik wens dat niemand wenst dat de put verdwijnt.

Reageer op facebook.com/stadsgezichtdb of via ba.gotink@bd.nl

Volledig scherm
Leden van het gilde De Oude Schuts bij het Puthuis tijdens de onthulling van het bouwwerk. © Chris Korsten