Volledig scherm
Tulpen in de Casinotuin © Foe Jong Bende

Oeteldonksche tulpen voor Tervoort

ColumnDo 18 apr. Toen de kanker er eenmaal was, ging het snel bij Jan Tervoort. ,,Echt ziek hebben we hem nooit gezien”, zegt Yvette Hurkens. Tijd voor een afscheid door carnavalsclubske Foe Jong Bende was er wel. Jan was 36 jaar lid van de club.

Door Bart Gotink

Volledig scherm
Jan Tervoort © Olaf Smit

Het afscheid was in het hospice, met een doos vol herinneringen aan het leven. Kaarten en gedichten, maar ook sigaretten, bier en een rekening van de koffie die Jan nooit betaalde. En bloembollen. ,,Waarbij we hebben beloofd ze te zullen planten.”

Belofte maakt schuld, dus werd in het holst van de nacht, op de vrijdag voor het Kwèkfestijn, een strook grond in de Casinotuin omgeploegd. ,,Geplant met een lach, een traan en een paar goede druppels bier.” Om de dag daarna naar het Kwèkfestijn te gaan. Een festijn waar Jan als Hofpianist ontzettend van hield. Iemand die al sinds 1959 bij de Oeteldonksche Club zat, maar het feest kon relativeren. Niet alles te serieus nemen.

Met ‘Blèf bij Mijn’ gaat Foe Jong Bende met de hoofdprijs naar huis, iets wat in 36 jaar Kwèkfestijn niet lukte. De oeuvreprijs wordt opgedragen aan Jan. ,,Hans maakte de tekst, Jan begon met een riedeltje. Daar kwam altijd de muziek uit. Hij heeft alle nummers geschreven.”

En nu staat daar een lange strook rood, wit, gele tulpen in de Casinotuin. Niet zo strak als de echte Oeteldonksche Vlag, want natuur is moeilijk te sturen. ,,We hoeven niet altijd binnen de lijntjes te kleuren”, stelt Hurkens, in gedachte aan Jan. De hoop is dat elk jaar rondom zijn sterfdag, nu een dik jaar geleden, de Oeteldonksche tulpen de grond uit schieten. En dat mensen even nadenken wat Jan voor de Casino en het Kwèkfestijn heeft betekend. ,,We hopen dat Jan herdacht wordt. Niet te beladen, maar met die lach, die traan en het druppeltje bier.”