Van de stadswacht mag Louis niet meer zingen bij de put, maar hij doet dat toch: 'we leven toch niet in Iran?'

VIDEODo 8 ma. Aan overijverige stadswachten geen gebrek. Ditmaal moet zanger Louis een toontje lager zingen. De overbekende binnenstadszanger is gesommeerd te stoppen, anders wacht een boete.

Door Bart Gotink

Zijn stem draagt ver, dat weet 'Louike van de put' ook wel. Helemaal als hij boven de galmende stadsput op de Markt een stuk van Schubert, Bach of André Hazes ten gehore brengt. Maar ja, 'mensen vinden het nou eenmaal prachtig. Soms komen ze al applaudisserend aangewandeld'.

Maar dat applaus krijgt hij niet van iedereen. Het is alweer een paar weken geleden dat hij op het Burgemeester Loeffplein twee kennissen tegenkomt die de lichtjesprocessie hebben gemist. 'Laat eens een stukje horen',  vragen ze. En dat doet Louis. En waar het tweetal het prachtig vindt, is dat anders voor twee passerende stadswachten. ,,Ik maak gebruik van een klein radiootje waar muziek op staat. Ik kreeg te horen dat dit niet mag. Ik heb mij er toen maar bij neergelegd, maar we leven toch niet in Rusland of Iran?"

Tekst gaat verder onder foto.

Volledig scherm
Zingen bij de put © Bart Gotink/BD

250 nummers

Maar de bescheiden Louis windt zich er ook weer niet teveel over op. Daar is hij geen man naar. De wereldproblemen laat hij liever langs zich heen gaan. Internet heeft hij niet. Hij weet dat er veel filmpjes van hem over Facebook gaan, maar hij ziet het zelf niet. Hij doet het niet voor de roem, niet voor het geld, wil liever niet met zijn naam in de krant. Waar hij het voor doet, is voor de glimlach op het gezicht van voorbijgangers. Mensen van allerlei pluimage. Zo leert hij een klein woordje Turks, Iraans, Indonesisch en Italiaans. Het gaat om die spontane, bijzondere ontmoetingen bij het Puthuis. 

Maar juist daar gaat het twee weken geleden weer mis. Opnieuw krijgt hij te horen dat het niet de bedoeling is dat hij daar een potje staat te zingen uit zijn 250 nummers tellende repertoire. Helemaal niet met versterker. ,,Volgende keer zou ik echt een proces-verbaal krijgen, zo werd mij verteld." Omstanders beginnen zich ermee te bemoeien. Allemaal mensen die zijn operastukken wél op prijs stellen. Om het niet uit de hand te laten lopen, geeft Louis aan zich er voor nu bij neer te leggen. Maar nooit krijgt hij een klacht, zo stelt Louis. Hij gaat zelf langs bij de naastgelegen café's, marktkooplui en zelfs de kebabzaak, maar allen geven aan het gezang juist te waarderen. En zo doet de zaak een beetje denken aan de kikkers van Hoofs of de statafels Bij Dirk. De Bosssche Volkspartij heeft inmiddels dan ook vragen gesteld. 

Kan toch niet over mijn radiootje gaan?

Louis wil het er dan ook niet bij laten zitten en trekt naar het stadskantoor om 'de directeur van de stadswachten' te spreken. Inmiddels heeft Louis ergens in een paragraaf 4 inderdaad gevonden dat voor een 'installatie buiten een ontheffing nodig is'. ,,Maar dat kan toch moeilijk over mijn radiootje gaan?" Op het stadskantoor blijkt het onmogelijk om 'oogcontact te krijgen'. ,,Alles moet via de computer", constateert hij binnen. 

En dus gaat hij donderdagmiddag maar weer gewoon zingen. Hij ziet wel wat er gebeurt als hij een verbaal krijgt. ,,Ik heb maar een klein aow'tje, dus dan moet ik denk ik maar met de pet rond."

Reactie gemeente Den Bosch:

,,Meneer is inderdaad meerdere malen aangesproken dat zingen geen probleem is", zo stelt de woordvoerder. ,,Maar dat hij op grond van de APV geen geluidsversterkende apparatuur mag gebruiken. Er is aan meneer geen formele waarschuwing of boete uitgereikt. Hij is aangesproken en de regels zijn uitgelegd. We hebben geen klachten over meneer ontvangen. In de surveillance is hij aangetroffen en is hem uitleg gegeven over het verbod op de geluidsversterkende apparatuur."

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement