Volledig scherm
De Osse Babette Biemans (links) en Tessa Mars uit Oldenzaal fietsen in vijf dagen 316 kilometer door Nederland om geld op te halen voor Nepal. Ze starten op 9 juni. © Peter van Huijkelom

Fietsen voor Nepal: ‘Het voelt alsof we daar horen te zijn in plaats van hier’

Ma 18 mei: Mocht je deze twee dames de komende tijd op de fiets signaleren: steek ze een hart onder de riem. Zij trotseren namelijk binnenkort vijf Nederlandse steden, in vijf dagen. Hiermee proberen zij geld op te halen voor Nepal, het land dat zij na die verschrikkelijke aardbeving op 25 april wisten te ontvluchten.

Door Rachelle Suppers

Op 20 april vertrokken Babette Biemans (20) uit Oss en Tessa Mars (21) uit Oldenzaal naar Nepal om daar aan de slag te gaan voor Volenteer Society Nepal (VSN). Ze zouden gaan werken met zowel lichamelijk als verstandelijk gehandicapte kinderen, maar tot een kennismaking is het nooit gekomen. Twee maanden zouden ze in de wijk ‘Pepsi Cola’ – vernoemd naar de gelijknamige fabriek in de buurt – bij een gastgezin verblijven. Een buitenwijkje van Kathmandu.Op de bewuste zaterdagmiddag van de aardbeving, stonden Babette en Tessa op Durbar Square in Katmandu. Vlakbij de tempels die niet veel later als een kaartenhuis in elkaar zouden storten. “We hadden het geluk dat we daarvoor verdwaald waren, anders hadden we waarschijnlijk al in zo’n tempel gestaan”, aldus Babette.

De aardbeving
Van het bewuste moment van de aardbeving, herinneren Babette en Tessa zich slechts flarden. Besef dat het om een grote natuurramp ging, hadden zij op dat moment niet. Op het grote plein brak paniek uit, mensen schreeuwden en liepen elkaar bijna omver. Babette en Tessa wisten zich uiteindelijk veilig te stellen in een park, zonder gebouwen. “We wisten niet of het al op het nieuws in Nederland was. We hebben echt lang getwijfeld of we het thuisfront een bericht moesten sturen”, vertelt Tessa. Uiteindelijk deden ze dat wel. “Dat was achteraf de beste keuze.”

Wachten op een vlucht
Vanuit Nederland regelden hun ouders een vlucht. Drie dagen lang moesten de studentes wachten in de buitenlucht. Slapen was er niet bij. De laatste nacht brachten zij door op het vliegveld van Kathmandu. “Dat was verschrikkelijk, Nepalezen stonden in de rij met nummers op hun hand. Wilden allemaal weg. Ik weet nog dat ik dacht dat wij nooit in een vliegtuig zouden komen”, herinnert Babette zich.

Doodsbang
Pas in de lucht kwam de ontlading. Weg van de grond en veilig in de lucht. Babette: “Toen pas beseften we hoe doodsbang we al die tijd waren.” Op Schiphol kregen ze met een gemengd gevoel weer vertrouwen in de grond onder hun voeten. “We waren dolblij dat we thuis waren, maar aan de andere kant wilden we ook weer terug naar Nepal. Het voelt alsof we daar horen te zijn in plaats van hier”, bekent Babette.

N.E.P.A.L.
Dat is precies de reden waarom het tweetal zich nu inzet voor Nepal. Per racefiets gaan ze op 9 juni van Nijmegen (de stad waar de twee studeren en op kamers wonen) naar Eindhoven, dan naar Papendrecht om vervolgens naar Amsterdam te fietsen. Ze eindigen op 13 juni in Leiden. Als je al deze eerste letters achter elkaar zet krijg je NEPAL. Voor deze tocht hopen ze dat sponsors geld naar hen overmaken. Babette en Tessa denken nu al duizend euro bij elkaar te hebben. Via de Facebook-pagina NEPAL Fietsen kunnen geïnteresseerden de twee volgen in hun weg naar de tocht toe. De opbrengst gaat rechtstreeks naar VSN, de organisatie waarvoor Babette en Tessa zouden gaan werken. Met dat geld wordt voedsel en water gebracht naar de armere buitenwijken in Nepal en de organisatie helpt scholen opnieuw op te bouwen.

In het Brabants Dagblad, editie Oss en omgeving en editie Uden/Veghel van dinsdag 19 mei meer over Babette en Tessa.
Ga voor eerdere posts van Stadsgezicht Oss naar bd.nl/stadsgezichtoss.

Blogs