Volledig scherm
Hennie Wittenboer bij zijn container, die gewoon naast de deur blijft staan. Foto Marie-Thérèse-Kierkels/BeeldWerkt

Hennie Wittenboer & de beschamende Bodehof-boete

Di 26 jan: Advocaat Theo ten Velde van het Tilburgse AdvocatenCollectief stond klaar om juridisch tegengas te geven. Maar dat was niet eens nodig. „Beschamend wat er hier is gebeurd”, sprak de Officier van Justitie tijdens de rechtszaak en eiste niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie.

door Bas Vermeer

En dus stonden de advocaat en zijn cliënt Hennie Wittenboer in recordtijd - na vijf minuten - alweer buiten de rechtbank van Breda.

Boete
Ruim een jaar eerder kreeg de ernstig lichamelijk gehandicapte Wittenboer een boete van 90 euro voor het verkeerd plaatsen van de afvalcontainer. De kliko van de invalide bewoner van het Bodehof stond naast zijn voordeur. Handiger voor hem en de thuiszorg.

Volgens een Buitengewoon Opsporingsambtenaar (BOA) van de gemeente moest de kliko achter het huis, in de tuin, staan. Wittenboer ging (tevergeefs) in discussie en kreeg een boete voor het ‘aanbieden van afvalstoffen op een ander moment dan de vastgestelde dag en tijd’. Ook het verzetschrift mocht niet baten. Wittenboer weigerde te betalen en vocht zo de zaak aan.

'Doof'
„De rechter, de Officier van Justitie en ik als advocaat: zelden waren partijen het zo met elkaar eens in een zaak”, aldus Ten Velde. „Juridisch zat het ook fout, als de rechter had gezegd ‘gelijke monniken, gelijke kappen’ had ik nog een juridisch pleidooi. Maar dat was niet eens nodig.”

De container staat nog altijd bij de voordeur. „Het uitdelen van een boete, louter omdat de container volgens mening van de BOA ‘buiten’ staat deugt al niet", meent de advocaat. "Maar als men dan ook nog doof is voor een goed verhaal van de gebruiker van de container, heeft het niets meer met handhaving te maken.”

Vechter
'Extra bizar' omdat de gemeente op de hoogte is van situatie, betoogt Ten Velde. „Het zou de gemeente sieren als zij bij het uitdelen van de boetes zich zou beperken tot de excessen, de situaties die echt leiden tot overlast en de gewone welwillende burgers met rust zouden laten.”

Wittenboer is ernstig gehandicapt, maar een vechter. Hij procedeerde eerder al 7 jaar tegen de gemeente omdat hij voor bevrediging van zijn seksuele behoefte een vergoeding wilde krijgen. De Centrale Raad voor Beroep gaf hem in 1991 gelijk. Ook dit voelt als een overwinning. Hij lacht: „Als ze me sarren, sar ik terug. En het was leuk om van de Officier van Justitie te horen dat het flauwekul van de gemeente was en hij er geen zaak van wilde maken.”

Menselijke maat
Het heeft hem wel veel tijd gekost. Daarnaast moest Wittenboer vanwege zijn handicap met een speciale taxi naar Breda en terug. De gemeente moet de proceskosten betalen, maar de Bodehof-bewoner wil ook een vergoeding voor zijn tijd en die rit.

„In de ambtelijke molen is de menselijke maat kwijtgeraakt”, besluit Ten Velde. „Dat is de kern van deze zaak.”