Volledig scherm
De woorden van Appelsien: 334 euro

'Moedeloos' van 288 euro belasting voor 4 Franse tonnetjes

Do 3 apr: Bij de Tilburgse wijnkoperij Van Bilsen staan er vier tonnetjes uit Frankrijk voor de deur. "Om de winkel iets meer uitstraling te geven, de straat fleurt er door op", zegt eigenaar Jan Aartsen. "Alleen moet ik daar dus van de gemeente 288 euro precariobelasting over betalen."

door Bas Vermeer

Aartsen, ondernemer aan de Korvelseweg: "Voor dat geld kan ik ieder jaar vier tonnen uit Frankrijk over laten komen. 288 euro, dat kosten ze nieuw nog niet eens. Om moedeloos van te worden."

Pijnlijk
Het op de deurmat ploffen van de gemeentelijke precariobelasting is jaarlijks een pijnlijk moment voor een flink aantal ondernemers. Er wordt betaald voor plantenbakken, spotjes en borden. Voor alles wat op de openbare weg staat of er boven hangt.
De opbrengst van de belasting vloeit in het potje 'algemene middelen' van de gemeente, waarmee bijvoorbeeld de openbare ruimte wordt beheerd.

Door veel van wat er buiten staat (van tonnetjes tot aan plantenbakken) wordt de openbare ruimte levendiger. Maar doordat de gemeente er belasting over heft, denken ondernemers wel twee keer na voor ze iets buiten zetten.
In het ergste geval zien ze er zelfs van af.
En dat maakt het, voor het gevoel, een paradoxale belasting.​

Troosteloos
Een troosteloos voorbeeld is groentespeciaalzaak Appelsien aan de Nieuwlandstraat. De woorden 'Groente & Fruit' die in 1986 door de vorige eigenaar werden ontworpen en opgehangen zijn uit het straatbeeld verdwenen (foto 2 &3). De reden: eigenaresse Jacqueline Hurkmans moest er 334 euro voor betalen. "Weet je hoeveel sinaasappelen ik voor dat bedrag moet verkopen?"

Ze besloot de gevelverlichting te koop aan te bieden, maar er is een letter kapot en dus liggen de woorden nu in de kelder. Hurkmans wijst naar een mandje (foto 4): "En dat kost me 70 euro per jaar." Meestal staat het binnen, vertelt ze, maar op foto's van de gemeente is te zien hoe het ding op straat stond. En dus moet ze betalen.
Ze heeft er geen vertrouwen meer in: "Bij ondernemers zit het geld, denken ze bij de gemeente, die kunnen we wel een poot uitdraaien."

Nog een apart voorbeeld van precariobelasting: het bord van slagerij Maurice LeJeune aan de Willem II-straat, al 137 jaar aan de gevel bevestigd. Daar schreven we vorig jaar al een blog over.

Reclamebelasting
Overigens moeten ondernemers in mei nog reclamebelasting betalen voor alle reclame-uitingen die zichtbaar zijn vanaf de openbare weg, voor de raambestickering bijvoorbeeld. Die belasting wordt door de gemeente opgehaald, maar - in tegenstelling tot de precario - niet door de gemeente uitgegeven.
Die belasting is er voor de ondernemers- en winkeliersverenigingen en daarmee wordt onder meer de omgeving mooier gemaakt (denk aan kerstverlichting). Van ondernemers, voor ondernemers dus.

Toch wringt het: in maart precario-belasting, in mei reclame-belasting.

Reactie van de gemeente: 'Sommige winkeliers voelen het zo dat zij dubbel belasting betalen over hetzelfde object. Dat gevoel kunnen we niet wegnemen. We kunnen het wel uitleggen. Alle winkeliers hebben hun mening kunnen geven of ze voor of tegen de reclamebelasting zijn. Het merendeel heeft voor gestemd, daardoor faciliteert de gemeente nu in het innen van deze belasting.'

Goed, er gloort hoop. Er liggen al voorstellen vanuit de politiek klaar om geen precario meer te heffen over voorwerpen die kleiner zijn dan 2 vierkante meter.
Maar zover is het nog niet.

Volledig scherm
Precariobelasting: 288 euro betalen voor vier tonnetjes
Volledig scherm
De gevel van Appelsien nu
BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement