Volledig scherm
Amber van Ginneken in de LocHal. © Bas Vermeer

Amber is gelukkig, maar niet door de toegankelijkheid van Tilburg: ‘Alsof er niet goed genoeg wordt nagedacht’

Di 26 mrt: Obstakel, obstakel, obstakel. Iemand die gezond van lijf en leden is, loopt zonder nadenken de LocHal in. Maar als je in een rolstoel zit, zoals Amber van Ginneken, is het een doolhof.

Quote

Ik ben echt een biebmens, dus ik had gehoopt deze bieb echt leuk te kunnen vinden

Amber van Ginneken

Van hekken en brommers die de geïmproviseerde rolstoelhellingen blokkeren tot de deuren van de ingang van de LocHal die niet automatisch openschuiven. Een tochtje per rolstoel van het station in Tilburg naar bibliotheek werpt al meer dan een handvol obstakels op het pad van de 29-jarige Amber van Ginneken.

,,Ik ben echt een biebmens”, zegt ze. ,,Dus ik had gehoopt deze bieb echt leuk te kunnen vinden. Maar in de praktijk blijkt het hier gewoon niet toegankelijk.” Ook binnen in de bejubelde LocHal - genomineerd voor gebouw van het jaar - is het namelijk behelpen. Liften zijn er wel, maar verschillende delen kan ze alleen bereiken via één route, waar het ook nog naar zoeken is. Sommige paden zijn veel te smal, ‘terwijl hier zo veel ruimte is’. 

Twee trappen

Volledig scherm
Rolstoelen en het Stekelenburgplein: het is behelpen. © Bas Vermeer

Hetzelfde geldt voor de routes buiten op en rond het Stekelenburgplein. Zo was de LocHal de eerste weken per rolstoel alleen bereikbaar via de Burgemeester Brokxlaan, aan de stationszijde waren er twee trappen.

Na klachten van Amber, die nogal mondig is op Twitter, gaf de wethouder aan dat het openbaar gebied slechts tijdelijk zo was ingericht. ,,Maar ja, wat is tijdelijk?”, zegt Van Ginneken. ,,Ik vind het nogal wat als het er zo jaren bij ligt.”

Ach, eigenlijk is ze het wel gewend. Al hoopt ze ergens telkens dat het anders loopt. ,,De LocHal is exemplarisch. Het lijkt wel of er vooraf niet goed genoeg wordt nagedacht, terwijl het toch een openbaar gebouw is waar tientallen miljoenen zijn geïnvesteerd. En achteraf is het meestal te laat. Dan komen er nog wat kleine aanpassingen, of is het te duur. De bieb aan het Koningsplein was beter toegankelijk.”

‘Trompetteren’

Ze blijft over dit soort situaties ‘trompetteren’ op Twitter, zegt ze lachend. De Tilburgse kruiste haar degens al met diverse instanties. Met De Efteling waar ze ervoor zorgde dat een dure doktersverklaring niet meer nodig is als je in een rolstoel zit.

Ze pleitte voor beter toegankelijk busvervoer, maakte zich hard voor het VN-verdrag voor rechten van mensen met een beperking én maakt deel uit van Stichting Wij Staan Op! Dat is een beweging van jongvolwassenen met een fysieke handicap. Die zetten hun deskundigheid in om Nederland inclusief te maken.

Er zit zeker boosheid - of misschien is teleurstelling een beter woord - maar ze is nooit belerend, altijd met een glimlach en welwillend. ,,Ik ben dan ook best gelukkig.” Ze lacht. ,,Maar dat komt niet door de toegankelijkheid van Tilburg.” Ze denkt dat de gemeente wel wil. ,,In algemeenheid. Maar als er concreet iets wordt gebouwd, zoals nu, dan wordt er onvoldoende op gelet.”

Weet je, zegt ze, mensen moeten tegenwoordig steeds zelfstandiger zijn en thuis blijven wonen. ,,Allemaal heel goed, maar dan moet je wel zorgen dat ze nog ergens heen kunnen.”

Op 6 mei bezoekt Amber samen met raadsleden de LocHal. Om te laten zien hoe ze de nieuwe bieb ervaart.

In samenwerking met indebuurt Tilburg

Tilburg e.o.