Volledig scherm
Hajar (links) en Eefke zijn nieuwe jongerenvertegenwoordigers van Nederland bij de VN. © Tjebbe Venema/njr

Eefke en Hajar staan straks namens 'Y en Z' in New York en Katowice

Eefke van de Wouw (23) uit Tilburg en Hajar Yagkoubi (18) uit Helmond, die studeert aan Tilburg University, zijn afgelopen maandag verkozen tot nieuwe jongerenvertegenwoordigers van Nederland bij de Verenigde Naties.

Eefke gaat zich de komende twee jaar bij de VN storten op 'Duurzame Ontwikkeling', en Hajar op 'Mensenrechten en Veiligheid'. Op hun eigen manier: Hajar is een wervelwind, het haantje-de-voorste. ,,Ik stort me altijd head first in een nieuw avontuur. Eefke houdt er meer van om te observeren", vertelt ze. Hajar roemt het analytisch vermogen van Eefke. ,,Ik vind mezelf niet afwachtend, maar ik vind het inderdaad fijn om eerst te luisteren en een mening te vormen", voegt die toe.

De twee gaan zich voorlopig ruim twintig uur per week storten op hun nieuwe rol als spreekbuis van de generaties Y en Z. Dat doen ze met overtuiging, maar overenthousiasme ligt op de loer. Hajar: ,,We vinden deze problemen zo ontzettend belangrijk dat die uren het wel waard zijn. Maar nee zeggen tegen al die uitnodigingen die we nu al krijgen is moeilijk. Gelukkig worden we daar goed in begeleid." Eefke: ,,We letten gelukkig goed op elkaar. Ik kan Hajar terugfluiten als het nodig is."

Ze hebben geen specifieke doelen voor de komende jaren, maar de taak is helder. ,,We moeten een inhaalslag maken in het vertolken van de stem van jongeren. De opkomst onder jonge mensen bij de Europese verkiezingen was dramatisch laag", aldus Hajar. Eefke vult aan: ,,Het is niet onze taak om zieltjes te winnen. Wat we wel kunnen doen is politici die onze belangen wél behartigen met elkaar verbinden, zodat er hopelijk een soort sneeuwbal-effect ontstaat."

Vastgeroest

Vooral Eefke laat zich niet intimideren door grote zalen topdiplomaten. ,,Ik weet dat ik niet de expert ben, maar daar ligt onze kracht ook niet. We willen vastgeroeste politici de wereld van jongeren laten zien, en ze af laten vragen waarom ze doen wat ze doen. Ik heb niets te vrezen: die mensen in die zaal zijn precies dat - ook maar mensen."

Dan rest de vraag of ze ook serieus genomen gaan worden. Hajar: ,,Jongeren verheffen vaak hun stem niet omdat ze bang zijn om niet gehoord te worden. Of dat voor ons ook geldt? Daar ben ik benieuwd naar, maar dit is en blijft een fantastische kans."

Tilburg e.o.