Een camper is al twee jaar het huis van Rinus, zijn moeder en hun honden: 'Alles zit tegen'

TILBURG - Een zoon en zijn zieke moeder zwerven al twee jaar door Tilburg in een oude camper, die riekt naar hun twee Aeredaleterriërs. Tot twee weken geleden waren het er drie, maar Beau is doodgereden. Alles, maar dan ook alles zit tegen in het leven van Joke Bouman en haar zoon Rinus.

Hoe het zover heeft kunnen komen? Rinus haalt zijn schouders op: ,,Ik had mijn moeder misschien nooit in huis moeten nemen. Maar wat doe je als de politie voor je deur staat met je moeder en vraagt of je haar zolang wil opvangen? Welke zoon zegt dan nee?"

Hij voert alle ellende terug tot de vechtscheiding van zijn ouders. Er kwam in Sprang-Capelle geluidsoverlast in de buurt uit voort, met ontbinding van de huurovereenkomst en een zwervend bestaan als gevolg. 

Rondrijden doen ze niet, want de camper is niet verzekerd. Overdag zit Rinus achter het stuur, met op de bijrijdersstoel zijn moeder. Ze zwijgen veel samen. Op haar 69ste is moeder lamgeslagen door echtelijke ruzies en medische miserie.  

Volledig scherm
Rinus, zijn moeder Joke en de honden Lara en Daisy leven al twee jaar in een oude camper. Ze zijn nu neergestreken in het Tilburgse Anemoonerf. Speciaal voor de foto heeft Rinus zich laten knippen en scheren. © Beeld werkt

Hij houdt er rekening mee dat de politie binnenkort zijn camper in beslag komt nemen. De camper, die hij in goeden doen heeft aangeschaft en waarmee hij met moeder nog naar Spanje is geweest. Op Facebook staat een vijf jaar oude foto van Rinus, languit in de Spaanse zon. Daarna volgde de vrije val.

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
Rinus, nu dakloos in Tilburg, in betere tijden: badend in de Spaanse zon. © Tom Tacken

Rinus en Joke zijn bekend bij hulpinstanties, maar tot een oplossing leidde dat niet. ,,Ze zeggen dat ik van niemand hulp aan wil nemen", verklaart Rinus. ,,Maar het is één grote bureaucratie."

,,Zeg maar gerust dat ik voor de politie op de vlucht ben. Maar ook voor de buurt. We hebben in twee jaar tijd al op vijf plekken in Tilburg gestaan. Dan weer klagen ze over geluidsoverlast door de honden, dan weer zeggen ze dat wij wildplassen en wildpoepen. Niets van waar. We hebben een chemisch toilet en moeder kan op een emmer plassen." 

Slapen doen ze achterin. Er is een tafeltje, met twee uitklapbare bedden. Rinus slaapt eenpersoons, moeder tweepersoons. Want zo is Rinus, die bedrijfseconomie aan de Tilburgse universiteit studeerde en ooit als assistent-accountant de administraties van de huisartsen van Vught verzorgde. ,,Sommige zaten in schoendozen." Zie de mens, lijkt Rinus erbij te denken.

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
In de camper van Joke en haar zoon Rinus getuigen twee beertjes van onvoorwaardelijke moederliefde. © Tom Tacken

De dood van Beau, hun jongste hond, is de laatste en ook hardste klap voor Rinus en Joke. Vijf dagen lang wisten ze van niks. Toen het nieuws doorkwam dat Beau op de Prof. Cobbenhagenlaan het leven had gelaten, was hij al afgevoerd naar de destructor in Son. Aanleiding voor Rinus om de gemeente Tilburg een boos mailtje te sturen. Het antwoord maakte hem nóg bozer:

'Uw melding met meldingsnummer 1344059 van 03-10-2017 met als onderwerp 'Kadavers, slachtafval-Kadavers, slachtafval' is afgehandeld.

De verantwoordelijke afdeling heeft de volgende toelichting op de afhandeling van uw melding: Hond is opgehaald.

Met vriendelijke groet, gemeente Tilburg'

Het Brabants Dagblad brengt dinsdag een uitgebreide reportage over Rinus en zijn moeder

In samenwerking met indebuurt Tilburg

Tilburg e.o.