Volledig scherm
In november was de sloop van de Sacramentskerk aan de Ringbaan Oost nog in volle gang. © BeeldWerkt

Zonder spits en schip komt de Sacramentskerk in Tilburg zondag weer tot leven

TILBURG - De Sacramentskerk mist al jaren zijn spits en sinds vorig jaar ook zijn schip. Maar tastbaar zijn de herinneringen gebleven. Zondag staan ze centraal, als onder de blote lucht achter de eenzame toren een eerbetoon aan de kerk wordt gehouden.

Initiatiefnemer is kunstenaar Zeus Hoenderop. Op 8 december plaatste hij ook al een tafel op het braakliggende terrein van de Sacramentskerk in de wijk Armhoefse Akkers. Hij zette mensen die eraan gingen zitten op de foto en liet ze hun verhaal vertellen. Het project, onderdeel van een documentaire die Hoenderop maakt over herbestemming van kerken, is nog niet afgesloten. ,,Tot vrijdag 13 april is het mogelijk om herinneringen te delen aan tafel op het terrein van de Sacramentskerk", aldus Hoenderop.

Zondag geeft om 15 uur Jeroen Miltenburg, pastoor-deken van de binnenstadparochie, de aanwezigen een boodschap mee. Daarna volgt het debuutoptreden van het Ensemble d'O, onder muzikale begeleiding van genie en componist Frans van Hoek. Ensemble d'O zingt muziek van Frans van Hoek en andere componisten, waarbij de inspiratie de verbinding vormt tussen de noten en de stemmen. Op alt: Jacqueline van Eerd, sopraan: Christel Schimmel, tenoren: Tom van der Borgt en John La Haye, bas: Huub Prüst.

Lees onder de foto verder

Volledig scherm
Repetie van Ensemble d'O (vlnr): Christel Schimme, Jacqueline van Eerd, Tom van der Borgt, John La Haye, Huub Prüst. © Zeus Hoenderop

Zeus Hoenderop stelde het Brabants Dagblad de foto's en verhalen van drie parochianen van de Sacramentskerk ter beschikking. 

Lies van Poppel

Volledig scherm
Lies van Poppel trouwde in de kerk en nam er ook afscheid van haar man. © Zeus Hoenderop

De mooiste herinnering van Lies van Poppel aan de Sacramentskerk is haar trouwerij in 1966. Lies heeft daar samen met haar man in het koor gezeten. Haar man was koster en barman van het café in de kelder van de Sacramentskerk, dat tot in de vroege uurtjes open bleef. Ook kapelaan Leendert Spijkers was een vaste klant aan de bar. De pastoor gaf later aan dat hij niet meer wilde dat de mensen ‘s nachts dronken de kerk zouden verlaten en gaf aan dat het café tot 12 uur open mocht blijven. De laatste begrafenismis in de Sacramentskerk was voor de man van Lies.

Harrie Schlappi

Volledig scherm
Harrie Schlappi gaf geld voor de offerande aan zijn broer, die er sigaretten van kocht. © Zeus Hoenderop

Plankgas en stapvoets. Bouwpastoor van Oorschot had een grote zwarte auto, als een van de weinige die toen in de jaren vijftig een auto had. Maar die man kon helemaal niet autorijden. Als hij dan in zijn garage die naast de pastorie was wilde parkeren gaf hij plankgas met zijn koppeling helemaal ingedrukt. Hierdoor maakten de motor van de auto heel veel toeren en reed hij stapvoets de garage in, en wij als jeugd maar lachen. De ouders van Harrie leegde op zondagochtend geld klaar om in de kerk te kunnen zitten, dit was 15 cent per zitplaats en een dubbeltje voor de offerbak. Als jongste van vijf kinderen had Harrie een broer die 4 à 5 jaar ouder was. En in plaats van te zitten in de kerk, bleven ze staan. Harrie gaf dan het geld aan zijn oudere broer, zodat hij er sigaretten van kon kopen. Zijn broer was natuurlijk wel zo verstandig om Harrie met zijn tien jaar ook maar een sigaret te geven, want dan durfde hij thuis niks te zeggen.

Henk de Bont

Volledig scherm
Henk de Bont was vijf jaar voorzitter van het kerkbestuur. © Zeus Hoenderop

Henk de Bont, voorzitter van het kerkbestuur tussen 1969 en 1974, vertelde dat het Groot-Seminarie werd gesloten en dat pastoor Witlox toen de pastorie van de Sacramentskerk beschikbaar stelde voor priester-studenten. Om genoeg kamers te hebben werden de grote kamers in de pastorie verdeeld met houten schotten. Pastoor Witlox kon toen niet meer slapen omdat hij achter een van deze houten schotten lag, waar achter de priester-studenten tot diep in de nacht plaatjes zaten te draaien en een borreltje dronken. Toen zei de pastoor: ‘Ik kan niet meer slapen, ik zet mijn bed in de badkamer.’ Door deze ingreep konden deze studenten en kapelaans de hele week niet meer douchen. Op zaterdagmiddag ging zijn bed uit de badkamer en dan mocht er gedoucht worden.

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Tilburg e.o.