Volledig scherm
PREMIUM
Gerard van Esch op de brug over het Drongelens Kanaal: ,,We wilden meer dan louter de bruggen behouden, het ging ons ook om restauratie en herbestemming.'' © Marc Bolsius

Voorvechter van het Halvezolenlijntje Gerard van Esch kreeg in 2018 Brabant Bokaal: ‘Erg eervol’

WAALWIJK - Van nature is hij geen dwarsligger. Eerder inschikkelijk, verzoenend. Maar kom niet aan het Halvezolenlijntje. Dan zet hij de hakken in het zand. Gesprek met Gerard van Esch [74], een van de drie winnaars van de Brabant Bokaal 2018.

Oorlogskind op de valreep was hij. Acht maanden na zijn geboorte werd Waalwijk bevrijd. Maar niet van de armoe. Gerard groeide op in een arbeidersgezin dat twintig voeten telde. Die van zijn ouders en hun acht kinderen. Vader werkte in de schoenfabriek als opzoler, een functiebenaming die vrijwel onder spinrag is verdwenen. ,,Bijna alle schoenen komen nu uit Oost-Europa.'' Zelf belandde Gerard bij kinderschoenenfabrikant Jimmy Joy. Als vijftienjarige ging hij aan de slag op de afdeling verkoop en planning. Tot hij de kinderschoenen ontgroeide en laarzen aantrok: zes jaar was hij sergeant-instructeur bij de Luchtmacht. Maar ook kistjes kunnen knellen. Zijn ware roeping vond hij in het sociale domein. Zesendertig jaar werkte hij als begeleider en docent maatschappelijke vorming in Emmen, Hedel en Den Bosch.