Volledig scherm
De zilvermier. © Verena Wahl/Ulm University/Journal of Experimental Biology.

Deze turbomier stapt tien keer sneller dan sprintkampioen Usain Bolt

Wetenschappers hebben ontdekt dat een mier die voorkomt in de snikhete Sahara-woestijn de allersnelste mierensoort ter wereld is. De zilverkleurige insecten, die officieel cataglyphis bombycina heten, kunnen omgerekend tien keer meer stappen op een bepaalde afstand zetten dan Usain Bolt, die in 2009 de 100 meter liep in exact 9,58 seconde.

De snelste mieren ter wereld zijn te vinden in de zandduinen in het zuiden van Tunesië in de noordelijke Sahara. Onderzoekers van de universiteit in Ulm (Duitsland) gaven de insecten in de zinderende middagzon te eten, filmden ze met een high speed-camera en klokten hun snelheid. Uit de metingen en beeldregistraties bleek, zo vertelt onderzoeker Sarah Pfeffer aan The Guardian en in het gezaghebbende blad Journal of Experimental Biology, dat de mieren absurd hard kunnen rennen over het brandende zand. Om precies te zijn 108 keer hun lichaamslengte per seconde en omgerekend, onder gunstige omstandigheden, een topsnelheid kunnen halen van circa 193 km/uur.

Volgens Pfeffer hebben de mieren gedurende hun evolutie door de hitte van het zand (soms 60 graden Celsius of meer) geleerd zich zo snel te verplaatsen. Hun gestroomlijnde lijfjes zijn daar nu geschikt voor. ,,Hoe sneller de mieren lopen, hoe meer ze de lucht in gaan. In volle ‘galop’ raken de zes pootjes amper de grond. Ze vliegen dus bijna van stap naar stap.” Oftewel, de kans dat ze hun fragiele pootjes branden aan de hete ondergrond is zeer klein. ,,Ze hebben ook nog zilveren haartjes die het felle zonlicht reflecteren. En komen voor de dag als de woestijn op z‘n heetst is en minder gelukkige dieren bezwijken aan de barbaarse temperaturen. Deze mieren ‘vliegen’ dan naar de karkassen toe.”

De recordmieren halen volgens Pfeffer tijden waarvan mensen alleen maar kunnen dromen. ,,Ze rennen 85,5 cm per seconde in 47 stapjes. Tussen elk pasje raakte een mierenpootje de grond slechts zeven milliseconden.” De onderzoekers gaan de verzamelde gegevens, die biomechanische geheimen van deze mierensoort worden genoemd, gebruiken om kleine en extreem hard rennende robots te bouwen. Waarvoor die straks worden ingezet, is nog onduidelijk. Verder is het de vraag of het ‘nabouwen’ van de ‘Usain Boltmier’ überhaupt kan. 

Volledig scherm
De Sahara © Shutterstock
Volledig scherm
Usain Bolt © EPA
  1. De Monocerotiden komen eraan! Nu maar hopen dat we ze kunnen zien
    Meteorenregen

    De Monoceroti­den komen eraan! Nu maar hopen dat we ze kunnen zien

    De Monocerotiden komen eraan! ‘De wát’, vraag je je wellicht af. Juist, de Monocerotiden. Een zwerm meteoren die doorgaans voor weinig vuurwerk zorgt. Dit jaar is dat naar verwachting anders. In de late nacht van donderdag en vroege ochtend van vrijdag zouden er tientallen, zo niet honderden, meteoren te zien moeten zijn. De grootste piek duurt niet veel langer dan 11 minuten. Dus opletten geblazen, want het is voorbij voor je het weet.
  2. Hondenjaar toch niet hetzelfde als zeven mensenjaren: zo bereken je de ‘echte’ leeftijd van je viervoeter

    Hondenjaar toch niet hetzelfde als zeven mensenja­ren: zo bereken je de ‘echte’ leeftijd van je viervoeter

    Wetenschappers hebben een nieuwe methode ontwikkeld om de ‘echte’ mensenleeftijd van honden te berekenen. In plaats van een simpele rekensom bekijken ze de verandering in het dna van de hond en leggen ze die naast het veranderende dna van de mens. Daarna volgt een veel lastigere rekensom. Het wijdverbreide idee dat de mensenleeftijd van jouw hond zijn ‘eigen leeftijd keer zeven' is, kan daarmee in de prullenbak.