Ben van Erp: 1942-2020.
Volledig scherm
Ben van Erp: 1942-2020. © Familie Van Erp

Tilburger Ben van Erp (77) verdween als ploegleider te vroeg uit koers

Oud-ploegleider Ben van Erp is afgelopen zondag na een kort ziekbed op 77-jarige leeftijd overleden. In de jaren zeventig en tachtig maakte de Tilburger naam als de man die vooral van de Gazelle-ploeg een modelformatie maakte.

Sjaak Vooijs schudt het hoofd als hij terugdenkt aan het moment, 35 jaar geleden, dat zijn compaan Ben van Erp de wielersport teleurgesteld vaarwel zei. ,,Het was zijn grote droom om na Gazelle ook een grote profploeg te leiden. Dat hij daar na één jaar Skala al niet mee door kon gaan, heeft hem heel veel pijn gedaan”, zegt de man met wie Van Erp in de jaren zeventig de wielersportzaak Ervo heeft opgezet.

,,Hij heeft bij die ploeg heel erg zijn neus gestoten”, weet Vooijs. Met renners als Erik Breukink, Nico Verhoeven en Jean-Paul van Poppel dacht Van Erp klaar te aan om het ook bij de profs te gaan maken. Ingetrokken beloftes over het verlengen van contracten raakten Van Erp volgens Vooijs zo hard, dat hij verbolgen opstapte. ,,Ben was een zwart-wit man. Heel gedisciplineerd. Zo leidde hij ook zijn ploegen. Daardoor hadden ook de grote wedstrijdorganisators graag met hem te maken. Ben kon het niet verkroppen hoe de sponsor met de belangen van zijn renners omging. En dus vertrok hij. Samen met Erik Breukink.”

Daarna is hij nooit meer teruggekeerd in het peloton. ,,Ben had niet alleen de wielerzaak. Hij was daarnaast een succesvol zakenman bij diverse bedrijven. Maar de kick die hij kreeg van het wielrennen, vond hij nooit meer terug”, weet Vooijs.

Koersende zwager

Via zijn koersende zwager Cees Swinkels was Van Erp ooit in de wielersport terecht gekomen. ,,Dat hij zelf nooit gekoerst had, speelde destijds geen enkele rol”, zegt Peer Maas over de carrière die Van Erp maakte als ploegleider bij de amateurs. Acht jaar lang werkte Maas als renner nauw samen met zijn ploegleider. Vooral Gazelle werd uitgebouwd tot een modelformatie. ,,Ben was vooral een motivator”, herinnert Maas zich. ,,Destijds was een ploegleider vooral de man die de ploeg bij elkaar moest zien te houden. In dat opzicht had hij er moeite mee dat goede renners op een gegeven moment de stap naar de profs wilden maken.”

Het waren de jaren dat de grote amateurploegen de eredivisie vormden in een periode vlak voor de grote internationale doorbraak van het Nederlandse profwielrennen. Maas: ,,Het ging om winnen. Iedere week weer was er een grote klassieker. Nu zijn de meeste amateurteams er vooral trots op dat ze iemand kunnen afleveren bij de profs.”

Direct door wat er speelde

Vooijs stapte vijftien jaar geleden uit de zaak. Voor Van Erp bleef de winkel in het centrum van Tilburg een zoete inval voor wie herinneringen wilde ophalen aan de goede oude tijd. Vooijs: ,,Als we samen op televisie naar de koers keken viel het me steeds op hoe goed Ben de koers zag. Hij had direct door wat er speelde. En dat voor een man die zelf nooit gekoerst heeft. Opmerkelijk.”

Ben van Erp was al jaren weduwnaar en laat twee kinderen achter. Zaterdag wordt hij in besloten kring gecremeerd.”

Ben van Erp (links) ondersteunt zijn pupil Theo de Rooij, nadat die op het WK in 1978 na een aanval net naast de titel heeft gepakt.
Volledig scherm
Ben van Erp (links) ondersteunt zijn pupil Theo de Rooij, nadat die op het WK in 1978 na een aanval net naast de titel heeft gepakt. © Cor Vos