Volledig scherm
Bernard Hinault. © AFP

Vijf iconische truien uit de wielerhistorie

Wielerronde gaat retroDe winnaar van de openingstijdrit van de Ronde van de Provence die vandaag start, rijdt morgen in een historische trui. De organisatie heeft een bijzondere Mondriaan-trui laten ontwerpen, die opvallend veel lijkt op het legendarische tricot van La Vie Claire, dat toprenners als Bernard Hinault en Greg LeMond droegen. Een overzicht van vijf andere iconische truien uit de wielerhistorie.

Door Arjan Schouten

Mapei
Meer retro dan het shirt van Mapei wordt het niet snel. De succesploeg van Patrick Lefevere is al zeventien jaar ter ziele, maar de shirts duiken nog steeds op langs de kant van de weg en bij toertochten. De blauwe armada rondom kopstukken als Paolo Bettini, Michele Bartoli, Johan Museeuw en Andrea Tafi regeerde vooral in de voorjaarsklassiekers. In die karakteristieke blauwige truien met blokken van de Italiaanse hoofdsponsor, een bouwgigant. Later getransformeerd tot het huidige Quickstep en minstens zo succesvol, maar de trui werd er niet mooier op.

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
15 april 1996: Mapei op weg naar een 'clean sweep' in Parijs - Roubaix. Johan Museeuw leidt voor Gianluca Bortolami en Andrea Tafi. © Belga
Volledig scherm
Eddy Merckx. © AFP

Molteni

Een gouden ouwe, maar nog altijd geliefd. Op ingekleurde plaatjes was het shirt vaak oranje, in de werkelijkheid eerder roestbruin, bijna beige. En hoe langer het seizoen duurde, hoe valer de truien van Molteni werden. Lycra moest nog uitgevonden worden. Natuurlijk onlosmakelijk verbonden met Eddy Merckx, die van 1971 tot 1976 bij de Italiaanse formatie de kopman was. 

Helaas reed de Belg niet heel veel in de klassieke Molteni-trui, omdat hij vaker een gele, roze of regenboogtrui om zijn schouders had. Molteni, simpeler kan een shirt niet zijn. Een basiskleur, een zwarte streep met daarop in witte letters de naam van de Italiaanse salami-fabrikant, gevestigd in Arcore. En het Italiaanse wapen om het af te maken.

Volledig scherm
1974: Eddy Merckx wint de Tour. © AFP

TI-Raleigh

Zelfde categorie, zelfde jaren, minstens zo iconisch. En op en top Nederlands. Het rode lijf, de gele strepen, de zwarte mouwen. Alle grote Nederlanders wonnen in die trui. Joop Zoetemelk, Jan Raas, Hennie Kuiper, de Kneet. De rode brigade van ploegleider Peter Post was een begrip in het peloton, geen Nederlandse ploeg die ooit succesvoller was. In dat shirt wilde je fietsen, als kleine jongen in de jaren ’70. En nog steeds doen ze het prima op Marktplaats.

Volledig scherm
Joop Zoetemelk in 1981 in zijn beroemde trui. © ANP
Volledig scherm
1974: Jan Raas tekent een profcontract bij Raleigh. Rechts ploegleider Peter Post. © ANP

Kelme

De jaren tachtig en negentig, ze leverden de wielersport veel ellende op. Doping gerelateerd, vooral. Maar voor de romanticus brachten de laatste twee decennia van de vorige eeuw ook genoeg.

Wat te denken van Kelme, vanaf 1980 liefst 26 jaar in de aanval in bergetappes. Bij de ploeg van Alvaro Pino moest je zijn om nieuwe klimmers uit Spanje en Colombia te ontdekken, zoals Fabio Parra, Oliverio Rincon en later Santiago Botero, Fernando Escartin, Oscar Sevilla, Alejandro Valverde, Roberto Heras en de veel te vroeg overleden broers Otxoa.

Geen fijnere kweekvijver in het peloton dan de immer dartelende klimmers in het groen, blauw, wit gestreepte en lekker rommelige Kelme-shirt, dat gelukkig amper veranderde door de jaren heen. Een tijdloos design, hooguit af en toe aangevuld met een nieuwe sub-sponsor.

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
1999: Santiago Botero (links) van Kelme wint een etappe in de Ronde van Andalusië. Rechts ploeggenoot Javier Pascual, die zou leiden in het algemeen klassement. © EPA

Aqua e Sapone

Geen wielrenner die zich er nu senang in zou voelen, maar Mario Cippolini trok in 2002 namens Aqua e Sapone zijn wereldberoemde zebrapak maar wat graag aan. Vooral in prologen en tijdritten ging ‘mooie Mario’ helemaal over de top in een zwart-wit gestreept snelpak waarmee ook zijn armen en onderbenen bedekt werden. En als zebra was hij nog aardig in vorm ook, getuige zijn zeges in Gent-Wevelgem en Milaan San-Remo. Al moest hij zijn lievelingstruitje aan het einde van het jaar wel inwisselen voor een regenboogexemplaar na het WK in Zolder.

Volledig scherm
2002: Mario Cipollini (Acqua-Sapone) wint een rit in de Vuelta. © EPA
  1. Britse baanploeg niet in paniek door Nederlands succes: ‘Alleen de Spelen tellen’

    Britse baanploeg niet in paniek door Nederlands succes: ‘Alleen de Spelen tellen’

    Bij de Britse baanploeg, al jaren toonaangevend op de Olympische Spelen, is nog geen sprake van paniek na al het Nederlandse succes bij de afgelopen Europese kampioenschappen. Net als bij de voorgaande twee WK’s was Nederland dit EK (vijf keer goud, vier keer zilver en vier keer brons) de grote winnaar van het toernooi. ,,Indrukwekkend. Dit EK en ook de laatste jaren al,’’ zegt Iain Dyer, hoofdcoach van de Britse baanploeg. ,,Maar de vraag is: is Nederland er ook klaar voor op de dag dat het er echt om gaat: op de Olympische Spelen.’’