Volledig scherm
Een rijtje voordeurbellen bij een studentenhuis. © ANP

Woonbond waarschuwt kamerzoekers: bemiddelingskosten zijn verboden

Huisjesmelkers en makelaars proberen aan de lopende band extra geld binnen te hengelen van kamerbewoners. Ondanks een verbod van de Hoge Raad vragen ze ‘bemiddelingskosten‘ aan studenten en andere jongeren. Volgens de Woonbond en De Procedeerwinkel regent het hierover klachten bij hen. 

,,Helaas is dit probleem niet weg”, weet Yvonne Ravestein van de Woonbond. ,,Vooral op plekken waar de woningnood het grootst is komen dit soort excessen voor, zoals in Utrecht.” Ze doelt op woningbemiddelaars die in opdracht van verhuurders werken en bemiddelingskosten vragen aan huurders, maar dit niet mogen van de hoogste rechter.

Gedupeerden

Quote

Als de ene huurder na 21 keer onsucces­vol hospiteren die 300 euro ‘bemiddelingskosten’ niet betaalt, dan doet de ander dat wel. Maar het mag niet

Max Darley

Afgelopen maand nog, werd een speciaal teruggaveformulier voor gedupeerden bijna zestig keer gedownload via de Woonbond. De bond merkt dat verhuurders op steeds slinksere wijze kosten proberen te verhalen op huurders, door deze weg te schrijven onder een andere noemer. ,,Onder de term contractkosten of administratiekosten bijvoorbeeld”, weet Ravestein. Dit onderschrijft ook Max Darley van De Procedeerwinkel. Hij is als jurist gespecialiseerd in dit soort onterecht geïnde kosten en spreekt van ‘echt een extreem probleem’.

Exacte cijfers over hoe vaak bemiddelingskosten onterecht worden verhaald op huurders heeft de Woonbond niet. Projectleider Gommers van Huurteam Utrecht houdt het op zeker tientallen zaken per jaar in Utrecht en Max Darley krijgt zelfs honderden zaken per jaar op zijn bureau. Hij werkt in heel Nederland, maar vooral uit grote steden komen meldingen binnen, omdat daar de woningnood hoger is. ,,Dagelijks komen nieuwe zaken binnen.”

Trucs

Volgens Darley worden zelfs tijdens rechtszaken vaak nog allerlei trucs uitgehaald door huisjesmelkers en vooral grote makelaarskantoren, om huurders te proberen af te laten haken in hun juridische strijd. Zij zijn volgens Darley bewust op zoek naar mazen in de wet om geld te verdienen. Dat doen ze volgens hem door de extra kosten voor huurders bewust laag gehouden, tussen de 50 en de 400 euro. Mede omdat een zaak aanspannen aan vaste lasten (dagvaardingskosten en griffierecht) al rond de 200 euro kost voor huurders. Werk maken van extra kosten wordt op die manier minder interessant.

Darley kent extreme voorbeelden van huisjesmelkers en makelaarskantoren. ,,Bijvoorbeeld een kantoor dat zich drie keer in vijf jaar heeft in- en uitgeschreven als bv, om maar onder allerlei zaken uit te komen.” Huisjesmelkers aanpakken is volgens hem makkelijker, omdat het vaak een eenmanszaak betreft. ,,Maar met een zaak tegen een groot makelaarskantoor kun je soms in één keer vijfhonderd mensen helpen.” Hij ziet zijn zaken vol vertrouwen tegemoet. ,,Want we hebben nog nooit verloren.” De Procedeerwinkel dekt alle kosten als een zaak verloren wordt. Bij winst is twintig (via de woonbond) of dertig procent van de opbrengst voor hen.

Campagne

De problematiek is volgens Darley inmiddels zo groot dat er een uitlegfilm is gemaakt en een document is opgesteld hoe huurders onterechte betalingen kunnen herkennen. Ook is een campagne in de maak: De procedeerwinkel gaat huurders zelf benaderen om juridische stappen te zetten tegen onterechte kosten.

Het grootste probleem volgens Darley? ,,De enorme krapte op de woningmarkt. Als de ene huurder na 21 keer onsuccesvol hospiteren die 300 euro ‘bemiddelingskosten’ niet betaalt, dan doet de ander dat wel. Maar het mag niet. Het is en blijft juridisch gezien ‘dienen van twee heren’. Aan deze problematiek moet iets gedaan worden. Ik doe dit nu twee jaar en verbaas me nog iedere dag. Bizar: huisjesmelkers en makelaars doen alles om extra geld te krijgen.”